12 Mart donemi geçti. Ama bu donemin acısı içimize kaya gibi oturmuş varlığımızla bütünleşmişti… sonra arkadaşlarımızdan birkaçı arkaarkaya ölüyor. Henüz 40 yaşlarında insanlar. Daha güzel yaşamlara duyulan özlem ve bekleyişi onlarla birlikte gömüyoruz. Daha güzel yaşam diye bir şey yok. Daha güzel yaşamlar ötelerde değil. Daha güzel yaşam başka biçimde değil. Daha güzel yaşam burada / ağlarında turşu pilav simit çiçek kartpostal satan ayakkabı boyayan siyah kalabalık içinde trafik tıkanıklığından yürümeyen arabalar egzoz kokusu alana yayılan sidik kokusu,gözlerimizi, duygularımız önünde açılan bu kara kalabalıktan başka yerde, daha başka biçimde bir güzel yaşam yok
Akşam güzel giysilerle deniz kıyısında dans edecekler.
İstanbul'da Monako Prensliği'nde gibi yaşamaya çalışan insanlar da var.
Ama o insanların dünyası beni hiç ilgilendirmiyor. Aksine, onlardan biri olmadığım için mutluyum.
Hiç düşündünüz mü ? ölen bir insanı bir kez daha görebilir misiniz? ölen bir okula gidebilir misiniz?
o yıllar öldü, O YILLARI BİZE ÖLDÜRECEK BİÇİMDE YAŞATTILAR