Kişi arkadaşlık kurar, ama ani patlamalar yaşayarak bunu devam ettiremez . Bu tarz problemlerin sebebi duyusal yetersizliklerdir. Onun da özünde kişinin içindeki aidiyet enerjisini negatife dönüştüren suçluluk duygusudur.
Genellikle okullarda öğretmen öğrenci ilişkisi eşitlik, empati ve saygınlık içinde değildir ülkemizde. Öğretmenler genellikle ders anlatıp müfredat yetiştirme telaşındadır. Aidiyet ilişkisi içinse zamanları yoktur.
Bence arkadaşlığın bütün numarası, senden daha iyi insanlar bulmak ; daha akıllı, daha karizmatik değil, daha sevgi dolu , daha cömert ve bağışlayıcı insanlar bulup onlara sana öğretebileceklerinden ötürü saygı duymak , senin hakkında ne kadar iyi veya kötü şeyler söylerse söylesinler kulak vermek, birde onlara güvenmek , en zoru budur. Ama en güzelidir de.