can samati
@cansmti
2026 yılında çoğunlukla çağdaş yabancı/Türk edebiyatı okumayı planlıyorum.
İstanbul
15 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hatırlamanın Kendisi Üzerine Bir Kitap
Yazarın intiharı seçerek hayatına son vermiş olması, bu kitabı okumaya yönelmemdeki en önemli etkenlerden biriydi. Çocukluk, benim için yalnızca bir anı kitabı değil muhteşem bir otobiyografi örneği olarak çok özel bir yerde duruyor. Ditlevsen’in bu metni yazarken kendini korumaya çalışmadığını, aksine geçmişine karşı bilinçli bir mesafe koyduğunu hissetmek mümkün. Bu mesafe, anlatılanları soğutmak yerine daha da sertleştiriyor.
Ditlevsen kitabı 1967 yılında, yaklaşık 50 yaşındayken kaleme almış. Buna rağmen çocukluğuna dair hatırladığı detayların derinliği ve karmaşıklığı gerçekten etkileyici. Elli yaşında bir insanın, yaklaşık 45 yıl öncesine ait anıları bu kadar canlı, bu kadar berrak ve bu kadar güçlü bir anlatıyla aktarabilmesi başlı başına büyük bir başarı. Üstelik kitap yalnızca hatırlananlardan değil, bilinçli biçimde boş bırakılan alanlardan da güç alıyor; bazı yıllar hızla geçilirken bazı anlar neredeyse donarak kalıyor. Bu da çocukluğun parçalı ve güvenilmez hafıza yapısını çok iyi yansıtıyor.
Kitabı güçlü kılan unsurlardan biri de duygusal mesafesi. Ditlevsen acındırmıyor, dramatize etmiyor, okuru yönlendirmiyor. Yaşananlar sade bir dille aktarılıyor ve bu sadelik, metnin etkisini artırıyor. Yazmak burada romantik bir kurtuluş değil neredeyse hayatta kalmanın tek yolu gibi duruyor. Çocuk Tove için yazı bir hayalden çok, zorunluluk.
Kitap aynı zamanda Danimarka’ya dair hiç ummadığım gerçekleri öğrenmem açısından da benim için çok değerliydi. Yaklaşık 80 yıl önce Danimarkalı bir çocuğun, özellikle de bir kız çocuğunun, yaşadığı hayatın Doğu toplumlarına bu kadar benzeyebileceğini düşünmezdim. Aile içi mesafeler ve kadın olmanın getirdiği kısıtlar fazlasıyla tanıdık. Bu yönüyle Çocukluk, Kuzey ülkelerine dair idealize edilmiş refah ve eşitlik anlatısını da
Reklam
sürükleyici bir çok satan
280 sayfa boyunca kitap temposunu sürekli yükseltiyor; ancak son 20 sayfada anlamsız, Amerikanvari bir finale bağlanıyor. Kitap genel olarak sürükleyici olsa da içine girebilmek için yaklaşık 40–50 sayfa okuma sabrı istiyor ki bu, çok satanlar kategorisindeki bir kitap için uzun bir okur sadakati beklentisi. Yazar, sürükleyiciliğin matematiğini çözmüş ve bunu sonuna kadar kullanıyor; fakat buna rağmen roman kendi içinde fazlasıyla tekrara düşüyor. En az dört bölümün rahatlıkla çıkarılabileceğini söyleyebilirim.
ABD kültürüne özgü “woke” anlatının neredeyse tüm unsurlarını kitapta görmek mümkün. Yazar, ana eleştiri konusu olarak ele aldığı “Asyalı bir hikâyenin beyaz bir yazar tarafından yazılması” meselesini, kendisi Asyalı bir yazar olmasına rağmen anlatıcı olarak beyaz bir kadını seçerek aktarıyor. Bu durum ilginç bir zıtlık yaratmış; açıkçası bu tercihi sevdim.
Arka kapak yazısını kim kaleme aldıysa, konuyu neredeyse tamamen özetlemiş. Bu yüzden kitaba başlamadan önce arka kapak yazısını okumamanızı öneririm.
Sürükleyicilik açısından kesinlikle tavsiye ederim; üç günde rahatlıkla bitirilebilir. Uzun zamandır bir çok satan (bestseller) okumamıştım, bu yönüyle benim için de farklı bir okuma deneyimi oldu. Yıllardır 1900’ler romanları okuduğum için, bir romanda Instagram, Twitter, Starbucks gibi kelimelerle karşılaşmak bana oldukça ilginç geldi.
Bir Bölüm Daha Kitap Klübümüzün ilk kitabı olarak okuduk.
can samati
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
20/50 kitap - %40 tamamlandı
20 kitap okudu
50 kitap
4.289 sayfa
12 inceleme
0 alıntı
7 günde 1 kitap okumalı.