cansu balat
@cansubalat
Kitapta bir tokmak var, bayıltan ama öldürmeyen. Kitap bittiğinde o tokmak sanki benim alnıma indi. Sarsıldım. Müthiş.
Hayvanlarda görülen ölümcül bir virüs sebebiyle et tüketimi biter. Öyle ki evdeki evcil hayvanlara kadar hepsi yok edilir. Besin zincirinde oluşan bu boşluk nasıl doldurulacaktır sizce? Evet, insanlarla. Besi çiftliklerinde tıpkı hayvanlar gibi insanlar yetiştirilir. Sonrası malum.
Kitap başlarda zorluyor, mideniz bulanacak iştahınız kesilecek. Sizi rahatsız edecek, çünkü bu korkunç şeyleri aslında hayvanlar yaşıyor ve bu normal geliyor bize. Yine rahatsız edecek çünkü insanın kötülüğe ve vahşiliğe bu kadar kolay adapte olabilmesi de bizim gerçeğimiz. Kitap öyle dümdüz ben hayvan yerine insan koyayım kurgusu değil, içinde müthiş ayrıntılar var. Paranın kölesiyiz, benciliz, vahşiyiz ve her şeye alışıyoruz. En korkuncu da bu sanırım, alışmak.
Tavsiye ediyorum, favorilerime girdi bile.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“… bilerek ya da bilmeyerek onların benim bir parçam olmasına izin verdim. Galiba yaşadığımız ilişkilerin özü de bu, tam da bu nedenle, bir anlamda, hiç sonlanmıyorlar.” (s. 22)
Hepimizin hayatına -asla çıkmayacağını düşündüğümüz- insanlar girip çıkmıştır. Ya onlardan bir parça kalmıştır ya da bizden bir parça götürmüşlerdir. Okurken ara ara sizi kendi geçmişinize götürüyor, derin düşüncelere daldırıyor bu kitap çünkü anlatıcı da tam olarak bunu yapıyor. Ateşli bir hastalık geçirirken eline aldığı bir kitap ve içindeki notla geçmişe gidiyor. 4 bölümde 4 farklı kişiyi hatırlıyor; aşk ilişkileri, arkadaşlık ilişkileri ve dahası. Hayatına etki eden bu 4 kişi ve onlara dair detaylar.
İnceliğine aldandım yolculukta iyi gider dedim ama daha başlarda o kalemi kaydırmadan cümlelerin altını çizemeyince geldi ilk pişmanlık :) Anlam ve duygu yoğunluğu fazla bir kitap.
Anksiyeteyle boğuştuğum şu günlerde son bölüm beni ayrı bi etkiledi. Yalın ve etkileyici.
Son zamanlarda okuduğum en tuhaf/güzel romanlardan.
Romanın başkahramanı Resul hayranı olduğu Dostoyevski’nin “Raskolnikov”una benzer bir suç işliyor. Kiraladığı evin yaşlı ev sahibini öldürüyor. Tabii bu suçu işlerken sebepleri var; ahlaki gerekçelerle işlediğine inanıyor. Tıpkı Raskolnikov gibi.
Sovyetler sonrası Taliban etkisindeki Kabildeyiz. İç savaş, baskı, karmaşa haliyle çöken bir adalet sistemi… Resul Raskolnikov’un yolundan gitmek istese de “coğrafya kaderdir” :) E senin dünyanda suç varsa ceza da vardı, bizde suç var ama ceza nerede? O halde kahrol Dostoyevski! Neden yüzleştirdin bizi kendimizle; Batı’nın idealizmine karşı Doğu’nun acı gerçekleriyle?
Hem sürükleyici hem absürt hem Kafkaesk geldi bana. Bayıldım, tavsiye ederim.
Özellikle köpeklerle ilgili bir şey okurken hassaslaşan ben bu kitapta bazı yerlerde çok tetiklendim. Fenalaştım. Mahvoldum.
Pekiii kitabın konusu karanlık ve sertse, ne bileyim ortada bir ahlaksızlık ya da vahşet varsa bu kitabı kötü bir kitap yapar mı?
Eşekarısı Fabrikası’na dair gördüğüm genel yorumlar o şekilde çünkü ve şaşırdım bu bir “kurgu” haliyle karakterleri de olayları da bu şekilde değerlendirmek gerekmez mi?
16 yaşlarında, hayvanların kafalarından bi düzenek kurmuş kendince ritüelleri olan ve daha küçükken 3 kişiyi öldürmüş tuhaf bir çocuk olan Frank’i okuyoruz.
Kitap, Frank’in abisinin akıl hastanesinden kaçtığını öğrenmesiyle başlıyor. Frank ve babası abinin eve gelmesinden endişe duyuyorlar zaten en baştan sizi bu merak duygunuzdan yakalıyor kitap.
Ne oldu ve ne olacak?
Gizem ve gerilim bence temposunu düşürmeden devam ediyor sonuna kadar. En sonunda ise ters köşe oluyorsunuz. Aslında bayağı şaşırtıcı ve şöyle bir her şeyi en baştan düşünüp sorgulatacak bir şey AMA okuyanlar ne düşünür bilemem de bence sonu aceleye gelmiş gibi. :)
Yine de oldukça sürükleyici bir kitaptı hakkını vereyim.
Hassas biriyseniz çok tavsiye etmem ama :)
Kitapta bana geçen tek şey sondaki teşekkür kısmındaki teşekkür alan ünlü isimler zira onlar olmasa bu kitap da olmazdı “bence”.
Sanki yazar başından geçenleri birkaç isim değişikliği yaparak karalamış çevresindekiler de kanka çok iyi basalım reklamını da yaparız demişler ve böylece kitap çıkmış :d
İnanılmaz. Kitabı almamıştım storytelde karşıma çıkınca dinleyeyim bari nasılmış dedim cidden böyle mi ya diyene kadar kitap bitti zaten.
Aklımda kalan müthiş derin bi alıntı “senin sevdiğin yazar me too’landı”
nE???? :)
kitap yazmakla tivit atmak arasında sizce de bazı farklar olması gerekmiyor mu? Yazana hiç lafım yok ben olsam ben de bu fırsatı değerlendirirdim, benim tek kızdığım ortak zevklerimizin olduğu çok iyi kitaplar okumuş insanların reklam, hediye, tanış uğruna bu kitabı övmesi övebilmesi.
