3548
@cansuuvural
Şu anda okuduğu kitap
Gece Yarısı Kütüphanesi
Matt Haig’in “Gece Yarısı Kütüphanesi”, hayatın seçimlerle şekillendiği fikrini sorgulayan, ölüm ve yaşam arasındaki ince çizgide umut dolu bir roman. Ana karakter Nora Seed’in depresyon, pişmanlık ve yaşamın anlamı üzerine içsel bir yolculuğunu anlatıyor.
Roman, fantastik bir kütüphane metaforu üzerinden, “ya farklı seçimler yapsaydık?” sorusuna duygusal ve felsefi bir yanıt arıyor.
Nora Seed, hayatında her şeyin ters gittiğini düşündüğü bir noktada kendini çıkmazda bulur: işi gitmiş, kedisi ölmüş, ailesiyle bağları kopmuş ve yaşamak için bir nedeni kalmadığına inanır.
Bir gece intihar etmeye karar verir. Ancak ölmek yerine kendini Gece Yarısı Kütüphanesi adlı bir yerde bulur — zamanın durduğu, ölüm ile yaşam arasındaki bir geçiş alanında.
Kütüphanede her kitap, Nora’nın farklı bir seçim yapması hâlinde yaşayacağı olası bir hayatı temsil eder. Kütüphaneci olarak karşısına çıkan Mrs. Elm, ona bu yaşamların kapısını aralar. Nora her kitapta “başka bir Nora” olur: profesyonel yüzücü, müzisyen, bilim insanı, anne…
Ancak her yeni hayatında, eksik olan şeyin yalnızca koşullar değil, kendi yaşamı ve benliğiyle barışması olduğunu fark eder.
Nora, başta en pişman olduğu kararların peşinden gider: yüzme kariyerini bırakmak, erkek arkadaşından ayrılmak, ailesine karşı ilgisiz kalmak…
Ancak her alternatif yaşamda, görünüşte “mükemmel” görünen hayatların da kendi eksiklikleri olduğunu keşfeder.
En sonunda “pişmanlık kitabını” kapatarak kendi gerçek yaşamına dönmeye karar verir.
Uyanır, kurtulur ve yaşama yeniden tutunur.
Roman, Nora’nın “yaşamın anlamı yaşamaktır” farkındalığıyla bitiyor.
Nora sonunda, “her olasılığın içinde pişmanlık barındırdığını” ve asıl mesele seçimlerin değil, onlarla yaşamayı öğrenmenin olduğunu anlar.
Gerçek dünyada yeniden uyanır. Hayatında hiçbir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
GildedFantastik
Normalde bir seriye başlayacağım zaman ilk kitabını alırım beğenirsem ikinci kitabını alır devam ederim ve çoğu zaman bu huyuma sinirlenirim neden bütün kitaplarını almadım diye kendi kendime söylenirim, çünkü gecenin köründe ilk kitap çok heyecanlı bir yerinde biter ve ikinci kitap elimin altında olmaz.
Lakin ilk defa bu huyuma bu kitap serisinde sinirlenmedim aksine mutlu oldum, bu serinin ikinci kitabı olan cursed’ ü alsaydım ikinci kitabı da okumak zorunda kalıcaktım.
Kitabın konusu aslında çok ilgi çekici, fantastik bir dünyada orta avrupa mitolojisinden yaratıkların olduğu, olay örgüsü bakımından sizi içine çekebilecek bir kitap bu yüzden 5 yıldızı verdim zaten. Fakat bu kadar fantastik ve güzel olay örgüsü yaratılabilecek bir fırsat varken kitap çok tahmin edilebilir ilerliyor, hatta kitabı bitirdikten sonra ikinci kitapta kesin böyle böyle olmuştur diyip internetten baktım ve gerçekten öyle olmuş. Bazı yan olaylar var ama bu yan olaylar kitabın ana öyküsüne katacak hiçbir şey vadetmiyor. Bu yan olaylar sadece yazarın ilk kitabı uzatıp ikinci bir kitap yazsın diye yazılmış bence. Aynı zamanda kitaptaki ana olay örgüsüde yazılması gerekenden daha uzatarak yazılmış ve bir noktada burda da sadece ikinci kitap yazılsın diye bu kadar uzatıldığını düşünüyorum bir noktadan sonra merakımı kaybettim o yüzden.
Kitabın baş karakteri Serilda isminde bir genç bir kız. Serilde doğduğunda lanetli bir tanrı tarafından lanetlenmiş, bu lanet ona karşısındakini nerdeyse etkileyecek bir türde masal anlatma ve yalan söyle yeteneği bahşeder, öyle ki başından geçen gerçek bir olayı babasına anlattığında bile babası ona inanmaz, bütün köy onun lanetinden dolayı ondan uzak durur ve köyün başına gelen kötü olayları kuraklık vb. Serildanın bu lanetine yorar. Serildayı sadece köyün
Yıkıma Giden Adam
Yıkıma Giden Adam, Hugo Ödülü kazanan ilk romandır (1953). Alfred Bester’in Yıkıma Giden Adamı, bilimkurgunun yalnızca uzay ve teknolojiyle değil, insan zihniyle de uğraşabileceğini kanıtlayan ilk romanlardan biri.
Romanın geçtiği gelecek dünyasında, telepatlar (ya da Esperler) toplumun temel taşlarından biri hâline gelmiştir. İnsanların zihinleri artık tamamen gizli değildir, bu yüzden cinayet işlemek neredeyse imkânsızdır.
Ama romanın kahramanı değil, katili merkezde: Ben Reich, dev bir iş imparatorluğunun başındaki hırslı, zeki ama ruhen çürümüş bir adam.
Onu yönlendiren şey nefret, korku ve yıkıcı bir rekabet duygusu.
En büyük düşmanı olan rakibini öldürmeye karar verir ama telepatlarla dolu bir dünyada bu plan, hem ustaca bir zeka oyunu hem de intihar gibi bir eylemdir.
Romanın ilk yarısı nefes kesen bir katil vs dedektif hikayesidir. Telepat dedektif Lincoln Powell, Reich’ın suçunu hissetmekte ama kanıtlayamamaktadır.
Reich’in cinayeti planladığı kısımlar özellikle benim en çok ilgimi çeken kısımdı. Cinayeti işleyeceği gün oynanacak oyundan, diğer esperler kafasından geçeni okumasın diye söylediği şarkılar en kıdemli esperlerden biri olan Tate ile yaptığı anlaşma ile cinayet sırasında ve sonrasında Powell’dan kaçma girişimlerini hep tenis izler gibi izleyip çok keyif aldım.
Bu durum, klasik bir polisiye gerilimi andırır ama her sayfada Bester’in zihinsel dünyası büyür: telepatik diyaloglar, bilinç akışı, semboller ve Reich’ın zihninde yankılanan bir kâbus “yüzü olmayan adam”
kitabın kalbine kazınır.
İkinci yarı, suçtan çok ruh çözümlemesi hâline gelir.
Bester’in “Yıkım (Demolition)” kavramı, ceza değil yeniden doğuştur. Suçlular yok edilmez, yeniden inşa edilir.
Romanın sonunda Reich, zihninin karanlık labirentlerinde kendi geçmişiyle, babasının ölümüyle ve