Aslında bu dünya bir nevi akıl hastanesiydi. Biz insanlar da o hastanenin içindeki hastalardan yalnızca biriydik. Tek farkımız, hastalığımızı henüz keşfetmemiş olmamızdı.
Gidiyorum yüzüm
Gözüm
Özüm...
Ömrüne kalbimi düşürdüm.
Bir ben bırakıyorum ellerine
Bir can bırakıyorum benden öte
Tek helalimdir yüreğine
Kalbim emanettir ömrüne.