Ya var ya bayıldım, BAYILDIM.
Çalıştığım okulda aylarca raf da tozlanan kitaptı. Geldim gittim, sürekli “ay bunu okuyacağım.” dedim ve sonunda aldım okudum. Normalde böyle kısa kısa hikayelerden oluşan kitaplarda dikkatimi toplayamıyorum, ilgimi kaybediyorum. Ama Şermin Hanımın hem üslubu hem de her hikayesinde hayattan kopardığı anları okudukça hiç bitmesin istedim. Elinize geçtiği gibi bir solukta bitirip,anlık olarak hikayelerin hep başkahramanı hibi hissettim.
Hepsi çok güzeldi ama en sevdiğim hikayeleri şöyle iliştireyim: Kusura Bakma Dağları, Kestane Karası, Sıradan Anlar Fotoğrafçısı ve Gerisi Hikaye.