Meditasyon, zihni susturmak değil onun nihayet konuşmasına izin vermektir. Gün boyu bastırdığımız düşünceler, ertelenmiş duygular ve yarım kalmış iç konuşmalar, sessizlikte birer birer yüzeye çıkar tıpkı dibi karıştırıldığında bulanıklaşan ama sonra berraklaşan bir su gibi. İnsan çoğu zaman huzuru, hiçbir şey hissetmemekte arar oysa gerçek huzur, geleni olduğu gibi karşılayabilme cesaretidir. Düşünceler gelip geçerken onlara tutunmamak, onları kovmamak, sadece tanık olmak. İşte orada insan kendine yaklaşır. Çünkü zihin sustuğunda değil, anlaşıldığında sakinleşir. Meditasyon, insanın kendine buradayım diyebilmesidir.