Hayat,
kazanmak için değil oynamak için var.
Bazen sabır oyunu,
bazen cesaret,
bazen de sadece bekleme turu.
Ne kadar ciddiye alırsan o kadar ağırlaşıyor,
ne kadar öğrenme gözüyle bakarsan o kadar akıyor.
Ve bence en güzel tarafı şu
Seviyeler bitmiyor, sadece sen değişiyorsun.
Kimseye hangi yükü taşıyacağını hayat sormuyor.
Ama herkes taşıdığı yükle ne yapacağını seçiyor.
Kimi kurban oluyor, kimi öğreniyor.
Kimi kaçıyor, kimi yüzleşiyor.
Herkesin bir derdi var ama
herkesin derdiyle kurduğu ilişki farklı.
İşte karakter dediğin şey tam da burada ortaya çıkıyor.
Başkalarının hayatına bakıp
Neden böyle yapıyor? demek kolay.
Zor olan kendi seçimlerine sahip çıkmak.
Bunu ben seçtim diyebilmek.
Ve sonucuna da razı olmak.
Özgürlük biraz da bu;
Suçu hayata, insanlara, geçmişe atmadan
Bu benim yolum diyebilmek.