Belki onun yokluğu üzerinde ağır bir boşluk yaratıyor, hiçbir şeyin dolduramayacağı büyük bir boşluk.
Belki sessizce onu ararken kendini yakalamışsın, sesini hafızanın ötesinde duymasını umuyordun.
Ama derinlerde... Seni bu kadar derin, koşulsuz kim sevdi?
Seni o kadar iyi tanıyan ki, bir bakış bile üzüntülerini anlamak için yeterliydi?
Kim seni kendi acılarına kaptırıp seni kurtarırdı ki?
O oradaydı, basit jestlerle, günlük ritüellerle sevgisini yansıtıyordu.
"Kendine iyi bak" sözü hâlâ yankı uyandırıyor, artık sözlerini duyamasan bile.
Bu, kalbi için ne kadar önemli olduğunu sana anlatmanın bir yoluydu.
Bir gün, bu buruk anılar sana yeni bir güçle hitap edecek.
O yüzden zamanın onların parlaklığını silmesine izin vermeyin.
Onu hatırla. Kucaklamasının sıcaklığını hayal et. Kalan o sevgiyi içine çek.
Çünkü bir anne, yok olsa bile, gökyüzünde bir yıldız olarak kalır.
Ve kederin asla gerçekten bitmediğini.
Cathy Lahiner