Sibel Öksüz
@cbell
Tabii, başkaları başka türlü geziyordu kitapları. Bu birbiri ardına sıralanmış kitapları raflardan indirirken, sayfalarını çevirip atmosferlerini tadımlarken, kitapçıyı çağırıp fiyatlarını sorarken, şu kitap sende var mıydı abi derken, ne zaman geleceğini öğrenirken; ben şöyle bir kitap arıyorum, şu tarz kitapları okudum gibi şeyler söylerken hiç rahatsızlık duymuyor gibilerdi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir ada gibi yükseliyorum yaşamın üstünde, dibimi ve en dibimi dövüyor hayat,
dalgalar gibi… Bende ise sarhoş bir kayıtsızlık rüzgârı. Yürüyorum hayata karşı, fakat, bu rüzgârın okşamalarıyla – yalnızca – yalpalar gibi…
Gurur mudur, diye sordu kendi kendine bir yandan da kitaplara göz gezdirirken, yoksa kusur mu; bugünün insanı olmamak? Bütün bir çağ akıyor, hiç değmeden bana, akıyor üstümden duygularla birlikte.
Tam olarak bu...Edebiyat
Son damlasına kadar içilmiş bir hazzın, tadına doyulmuş ve başka pınarların özlemi duyulan bir yaşamın memnuniyetsizliği…
Bir yolculuğun özlemindeydi. Ne yolculuğu? Kendisi de bilmiyordu. Sadece bir yolculuğa çıkmanın gerekliliğini, sahip olduklarını geride bırakmanın baştan çıkartıcı tadı ve cesaretle doldurulmuş yelkenlerin göz boyayıcı görkemini
istiyordu belki de.