Çocuklarımızı Hapseden Ekranlar; bir annenin yazdığı, araştırmalar ışığında bir çok öneri ve tavsiye içeren çocuk eğitimi kitabıdır.
Ekran bağımlılığına teknoloji çağı ile hayatımıza giren bir sağlık sorunu diyebiliriz. Hatta öyle bir sorun ki “Teflon Çocuklar” gibi bir çıktı sunar bize. Teflon yapışmaz bir malzemedir üzerine hiç bir şey yapışmaz. Dolayısıyla bu çocukları hiç bir şey etkilemiyor, hiç bir şey onları şaşırtmıyor, hiç bir şey onlar için gerçekten önemli değil. Peki bu çocukların odak noktalarını nasıl değiştirebiliriz ? Değişim için dönüşüme etki edecek bir çok faktörü bilmek gerek. Bu faktörler arasında bir çok nöromit ve teknomitlerde mevcuttur, aman dikkat. Bu tuzaklara düşmemek gerekir. Unutmayalım ki sosyal ağların para birimi,kullanıcılardır.
Kitaptaki güzel tespitlerden biri şu şekilde: “Doktor Bey, okuldan çocuğumuzun dikkat eksikliği olduğu söyleniyor ama oynadığı video oyununa saatlerce odaklandığı için buna inanmakta güçlük çekiyoruz.” diyen bir ebeveyne “Büyülenme ve dikkat birbirine karıştırılan bir tuzaktır. Büyülenme, sık ve düzensiz uyaranlara karşı pasif bir tutumdur.Bağlanmaya değil, daha çok meşgul olma hissine yol açar. Dikkat ise uygun bilgileri filtreleme ve ayrıştırma yeteneğidir.” diyerek cevap veriyor.
Ekran önünde büyümek ile ekran arkasında büyümek aynı şey değildir. Çevrim içi dünyaya en iyi hazırlık çevrimdışı olarak yapılır yani gerçek hayatta.