O kadar büyük bir öfke var ki dünyam diye bildiğim ne varsa ondan kopup bir köşede kalmak, tümüyle unutulana dek ortadan kaybolmak ve belki bu sayede unutmak istedim. Kimseyi görmemek, kimseyle konuşmamak, hatırlamamak, her şeyden kopmak istedim.
Ben seni işte böyle sevdim; artık her şey bittiği, geçmişte kaldığı için bunu sana rahatça söyleyebilirim. Ve sanırım beni ölüm döşeğimden çağırsan, birden ayağa kalkıp sana gelecek gücü bulurdum.