Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şimdiye kadar hiç bir Hasan Ali romanında sıkılmamıştım. Üzgünüm ama bu romanı elimde süründü durdu. Başı gayet iyiydi aslında oldukça ısınmıştım okurken eserin içine de girebilmiştim. Ama daha sonra bir gizemler bir değişik insanlar karakterler derken aslında bitsin diye okuduğumu farkettim. Ne zavallı kızcağıza nolduğunu öğrenebildim ne de kitaptan bir şey anlayabildim. Bilmiyorum belki de ben bir yerlerde yanlış yaptım. Okurken bir gözüm hep sayfa sayısında takıldı kaldı. Sanırım verilmek istenen mesajı ben alamadım. Belki başka bir zaman tekrar okumaya fırsatım olur ve düşüncelerim değişir.
Reklam
Canan Tan’ın tüm romanlarını okumuş biri olarak eski dostlarla karşılaşmak çok hoştu. Hemen hemen hepsi tanıdık bildik karakterlerdi benim için. Tek bir farkla bu sefer acılarını üzüntülerini şarkıların diliyle okuduk. Canan Tan kadının acılarını da erkeğin acılarını da çok farklı bir şekilde dile getiriyor. Onun kendine has bir üslubu var. Bu aralar çok kitap okuyamayan benim için bu tür akıp giden romanlar çok cezbedici. Aslında ben hiç bir Canan Tan romanını okurken bitse de gitsek durumuna gelmedim. Kendisini okutabilme kabiliyetine sahip bir yazarımız kendisi. Daha çok yazsa da daha çok okusak dediklerimden. En azından benim öyle. Şimdiden okumayı düşünenlere keyifli okumalar.
Öyle çok özlemişim ki Başkomiser Nevzat’ı. Fakat maalesef ki doyamadım. Başkomiserimiz bir kitap için de üç ayrı olay çözüyor. Hepsi de birbirinden heyecanlı birbirinden farklı incelikte kurgulanmış. Tüm Ahmet Ümit kitapları gibi elinize aldığınızda akıp gidiyor. Her an her şey olabilir. Kim katil kim suçlu her şey değişebilir. Öyle ustalıkla kurgulanmış. Tüm Ahmet Ümit kitaplarını defalarca ama defalarca okumuş biri olarak diyorum ki Başkomiser Nevzat eşi bulunmaz bir karakter. Öyle güzel yaratılmış ki. Yazarın kendisiyle bütünleşmiş durumda. Umarım çok ama çok daha fazla Başkomiser Nevzat hikayeleri okuruz.
Yazarla ilk kez tanıştım. Bu eserde yazarın roman türündeki tek eseri. İlk başta kitabın içine girmekte oldukça zorlandım. Yazarın farklı bir dili var. İlk kez okuyor olmamda bunda etkili oldu sanırım. Gerçeklik-hayal ilk zamanlar iç içe giriyor. Farklı bir kurgusu var. Ağır akan bir roman. Benim kısıtlı zamanım da okumanın bu kadar uzun sürmesinde etkili tabi ki. En çok beni kitaba bağlayan şey iki insanın birbirine sonsuz sadakatle bağlı olduğu dostluğu. Araya mesafeler giriyor onu aşıyorlar üstüne araya yıllar ve ölümler giriyor ona rağmen birbirlerinin emanetine sahip çıkıyorlar. Karşılıksız denemese bile bir garip aşk vardı kitapta. Kavuşmaları ayrılıklarına sahne oldu. Sürükleyici bir şey bekliyorsanız maalesef öyle çok sürüklemiyor okurken. Sayfalar akıp gitmiyor özellikle ortalarda bitse de gitsek durumuna geçiyorsunuz. Ama kitabın başı giriş ve sonuç bölümü oldukça iyi kurgulanmış. İte kaka okunan gelişme bölümünden sonra sonuçta iyi ki bırakmamışım diyebilirsiniz. Herkese şimdiden keyifli okumalar.
Tadımlık kısacık bir hikaye. İçindeki çizimler kullanılan kağıt kapak vs derken hakettiğinden de çok fazla bir fiyata satılıyor. Doğum günün de başından garip bir olay geçiren bir kızın hikayesi anlatılıyor. Okuduklarınızdan ziyade kitabın içinde yer alan illüstrasyonlar kitaba bir anlam katmış. Murakami bu fikri birden fazla kitabında uygulamış. Tabi ki yine merak duygusuyla beraber kitap bitirilmiş. Acaba ne diledi diye kendinizi düşünürken buluyorsunuz kitap gittiğinde. Murakami okumayı çok sevdiğim için aldım bu kitabı ama dediğim gibi herhangi bir kitapçıda 15-20 dakika içinde okuyabilirsiniz. Şimdiden keyifli okumalar.
Reklam