Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapta dört temel karakterimiz var. Her bölüm bir karakterin ağzından anlatılmış. Kitabın başında Erguvan Kapısı aranırken kendinizi tarihi mitolojik bir maceraya hazırlıyorsunuz. Fakat görünen o değil. Olayın ardında siyasal örgütler devrimciler sağcılar solcular faili meçhuller var. Umut’un kendi ağzından yazdığı mektuplar çok iç yaralayıcı. Kahramanların hiç biri yapay ya da iğreti durmamış. Hepsi bulunduğu karaktere bürünmüş. Ülkü’nün oğlu Umut daha kitabın başında en azından bana Derin ile kardeş olduğu izlenimini verdi. Ama sanırım ben en çok Ülkü karakterine üzüldüm. Oğlunu kaybetti. Yıllar sonra kavuştuğu ilk aşkını çocuğunun babasını yine bir faili meçhule devlet eliyle bir ölümde kaybetti. Aslında herkesin yollarının kesişme noktası Derin-Ülkü ikileminden başlıyor. Kitapta bir Umut ölürken bir Umut yetişiyor. Sanırım kitapta en ısınamadığım karakter Kerem Ali. Abisinin ölümünün ardından kendini örgütte buluyor. Ama düşünse tarzı maalesef devrim için ölüm kan akıtma. İlk başlarda gerçekten değişeceğini düşünmüştüm. Kitabın aralarında geçen bir de Atila Abimiz var. Öyle sıcak öyle candan. Yurtdışında olan oğlunu yine bir faili meçhule kurban veriyor hem de uzun yıllar sonra ülkesine dönmesinin ardından.Bu olayın da altından Kerem Ali çıkıyor. Verilen emirle. Maalesef onun ideolojik düşüncelerini hiç mantıklı bulmadım. Keşke ölseydi. Teo yerine o ölseydi. Öyle çok istedim ki.Kalınlığı sizi hiç bir şekilde yanıltmasın. Kitap oldukça akıcı gidiyor. İstanbul’un tarihi ilk İstanbul Bizans hepsi var kitapta. Oya Baydar yine kalemini konuşturmuş. Tüm betimlemeler öyle benzersiz ki. Bulundukları yere çok güzel oturmuşlar. Hiç bir aşırılılık yok. Her şey tam kıvamında. Ölümler bile. Üzgünüm ama ben okurken Erguvan kapısını unuttum bile. En azından Teo amacı uğruna öldü
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yazar bu kitabında duygu yoğunluğuna ağırlık vererek kendi hayatından etrafında gördüklerinden “Anlık”kesitler sunmuş. Kendi hayatını yazmak yerine böyle 1-2 sayfalık anılar anlatmış. Doğu-Batı duvarı,iç savaş,gözaltına alınmalar,Suriyeli çocuklar hayvan sevgisi,hayvan sevgisizliği vb.bir çok konu ele alınmış. Kelimele kullanımı Oya Baydar’ı Oya Baydar yapan özellikler bence. Çok duru çok net çok sade. Ama sadeliğin altında acıma,nefret,ölüm bütün duygular okuyana geçiyor. Sanırım en trajikomik bölüm bana göre yıkılan Doğu-Batı duvarının parçalarının satılması. İnsanlara karşı hüzün ve sevinç karşı duygular oluşturuyor insanda. Öyle ki talep arttıkça arttıyor. Arz-talep meselesi olunca talep artınca fiyatlar da artıyor. İçimi en çok hüzünlendiren bölüm ise hayvanların anlatıldığı anlık kesitler oldu. Öldürülen katledilen köpekler yavru köpekleri ellerinden alınan çocuklar. Gerçeklerle yüzleştirirsen yazar çok güzel bir duygu temasında bulunmuş. Yazarken o duyguyu size geçirmeyi hedeflemiş ve hedefinde başarılı olmuş. En azından ben kendi adıma okuduğum bütün Oya Baydar kitaplarında bunu hissettim. Çok sağlam bir kalemi var yazarın. Bu özelliklerine rağmen çok bilinmiyor oluşu üzücü. Umarım değerini çok geç olmadan anlarız. Çünkü hep dediğim gibi ülke olarak “Keşke”demeye bayılıyoruz. Umarım Oya Baydar için iyi deriz.
Her şey Sabahattin Ali’nin eğitim için Almanya’ya gitmesi ile başlıyor. Daha sonra Bulgaristan’a kaçtığını zannetmesiyle son buluyor. Nazım Hikmet ve Sabahattin Ali benim iki gözümün çiçeğidir. Onlarla ilgili ne varsa okuyup kitaplığıma alırım. Fakat bu eser gerçekten diğerlerinden farklı olan bir Ali ortaya koymuş. Karısı Aliye kızı Filiz. Nazım Hikmet’in onun hayatında önemi. Hapis hayatı yaşadığı süre göz önüne alınırsa yattığı hapis gerçekten ömrüne kıyasla oldukça fazla. Hapisin azı çoğu olmaz belki ama Sabahattin Ali hapisi kendisi için bir ders olarak görmüş. Orda neler öğrendiyse neler yaşadıysa eserlerine yansıtmış. Kendi deyimiyle en verimli çağları okul olarak gördüğü hapishane de geçmiş. Öldürülmese faili meçhul bir cinayete kurban gitmese kim bilir daha neler yazardı. Biz kim bilir daha neler okurduk. Yazıları dergi çıkarmak için aç kalışı Atatürk’e etmediği hakareti kanıtlamaya çalışması. Her şeyde kendine has üslubunu korumayı başarmış. Onun bütün naif hali eserlerine de yansımış. Ne diyebilirim ki hep diyorum ya keşke bir şeylerin kıymeti zamanında bilinse.
