“Cehennem, nefse hoş gelen şeylerle kuşatılmış; cennet ise nefsin istemediği şeylerle çepeçevre sarılmıştır.”
(Buhârî, Rikak 28; Müslim, Cennet 1; Ebû Dâvûd, Sünnet 22; Tirmizî, Cennet 21; Nesâî, Eymân 3)
Rasûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
✔ Cennet ahalisi cennete vardığı, cehennem ahalisi de cehenneme vardığında ölüm alaca bir koç suretinde getirilir. Tam cennet ile cehennem arasında yatırılıp kesilir. Sonra bir münadi: ‘Ey cennet ahalisi! Artık ölüm yoktur! Ey cehennem ahalisi! Artık ölüm yoktur!’ diye nida eder. Bu hâdise sebebiyle cennet ehlinin ferahı bir kat daha ziyade olur, cehennem ehlinin hüzün ve kederi ise bir kat daha artar.(Müslim 2850/43, Buhari 6457, İbn Mace 4327, Tirmizi 2682)
✔ Cehennem ve cennet münakaşa ettiler. Cehennem: “Ben, kibirlenenler, büyüklenenlere ve zorbalara tercih olundum” dedi. Cennet de: “Niye bana insanların ancak zayıfları, hakir görülenleri ve acizleri giriyor?” dedi. Allah, cennete: ‘Sen Benim rahmetimsin, Ben seninle kullarımdan dilediğime rahmet ederim’ buyurdu. Cehenneme de: ‘Sen Benim azabımsın, Ben seninle kullarımdan dilediğime azabederim. Her birinize de dolusu vardır’ buyurdu. Fakat cehenneme gelince dolmak bilmez! Nihayet Allah, ayağını onun üzerine koyar. Cehennem de: Yetişir! Yetişir! der. İşte o zaman cehennem dolar ve bazısı bazısına büzülür. (Müslim 2846/35)
✔ Allah cenneti yarattığı vakit Cebrail’e şöyle dedi: ‘Git cennete bak.’ Cebrail gidip cennete baktı. Sonra geldi ve: “Ey Rabbim! İzzetine yemin olsun ki, cenneti kim işitirse muhakkak ona girer” dedi. Sonra Allah onu zorluklarla donatıp: ‘Ey Cibril! Git cennete bak’ buyurdu. Cibril gitti, cennete baktı. Sonra geldi ve: “Ey Rabbim! İzzetine yemin olsun ki, ona kimsenin girememesinden korktum” dedi... Allah ateşi yarattığı vakit Cebrail’e:‘Ey Cibril! Git, cehenneme