Anlatılır ki:
Adam biri oğlunu terbiye etmek niyetiyle dövmüş. Çocuk olduğu yerden ağlaya sızlaya gidip babasının kucağına oturmuş ve şunları söylemiş:
-babacığım. Dünya başıma dar geldi. Senin dövmenden yine senin merhamet kucağına kaçtım. Artık insanlık sendedir. Çünkü sen beni seviyorsun ben de seni seviyorum.
Oğlunun bu sözlerine dayanamayan Baba oğlunu affetmiş ve ona merhamet kanatlarını germiş. İşte Kulu yaratan Allah'ın kula olan merhameti de böyledir....