Öncelikle kitabı okurken günümüz Türk dizilerini izliyormuş gibi bir hisse kapıldım. Çünkü iki rakip şirket, yükselmek için karşı tarafın kardeşi üzerinden şantaj yapmak, zoraki anlaşmalı evlilikler, kızın hiçbir şeyden haberi olmayıp sonrasında öğrenmesi, gıcır gıcır marka isimleri falan..
Kadın karakterimiz Vivian, en azından aklı başında ve looser bir tip değildi. Bu detay güzeldi. Dante klasik bir şirket adamı, asaletli, sert mizaçlı biri. Vivian'ın babası, Dante'e kardeşinin başka bir mafya liderinin (?) kızıyla birlikteliği olan fotoğrafları üzerinden şantaj uyguluyor ve kızıyla evlenirse fotoğrafları basına sunmayacağını söylüyor. Dante ve Vivian bu şekilde karşılaşıyorlar. Vivian evlenmeye o kadar da negatif değil, aksine evleneceği adamı tanımaya çalışıyor ama tabii ki Dante bir iyi bir kötü olarak kızı kendinden uzaklaştırıyor. Tamam, kendince haklı sebepleri var. Ama Vivian'dan saklamasını gerektirecek bir durum da yoktu kaldı ki öğrendiğinde de inanılmaz absürt bir şekilde davranmadı kız. Neyse, sonuç olarak mutlu mesut bitiyor.
Bu arada, Vivian'ın kitap içinde ailesine karşı gösterdiği gelişim güzeldi. Çocukluğundan beri belirli kalıpların içine sokulmak zorunda kalmış, öyle istemese bile. Sürekli sessiz, duygularını bastıran ve olay çıkmasın diye içine kapanan bir çocukmuş Vivian. Dante'nin Vivian'a bu konuda uyguladığı bir psikoterapi var resmen. O sahne de güzeldi. Vivian'ın babasına karşı çıkması, kendi istedikleri elbiseleri giymesi ona göre makyaj yapması gibi detaylar güzeldi.
Ancak, ben sanırım romantik sevmiyorum. Epik fantastik, fantastik, mitoloji okuyucusu olarak bu tarz içerikler beni o kadar da içine çekmiyor. Pembe dizi izliyor gibiydim. Romantik okurlarının beğeneceğini ve seveceğini düşünüyorum. Çünkü Dante muhtemelen tüm genç
- Kimse ölmek istemez ama ölüm hepimizin kapısını çalar.
+ Bana bu saçmalıklarla gelme. Klişelere karnım tok.
- Bunlar klişe değil.
+ Elbette öyleler. Ölüm mutlu bir son değil, Ansel. Hastalık, çürüme ve ihanetten ibaret. Ateş, acı ve asla veda edememekten.
- Ölüm bir son değil. Aksine başlangıcın ta kendisi. Çok uzun zamandır korku içinde yaşıyorsun.
+ Korku hayatta kalmama yardım etti.
- Korku seni yaşamaktan alıkoydu.