Arkadaşlar ;
yorumlarım paylaşımı yapan kişilere değil,
alıntılara, incelemelere ,şiirledir yani ''edebiyata''
lütfen kimse üstüne alınmasın
zaman zaman kendime bile tahammül edemiyorum ben.
Cemil Emin ErdoğanHayıra Evet
insanlar sözlü hatalarımı övüp sessiz erdemlerimi kınadıklarında doğdu yalnızlığım.
ne tuhaftır yavaş yavaş yürüyene, yavaş düşünenden fazla merhamet duymanız..!
en doğru yol en dikensiz yoldur, diyenler seni aldatıyorlar, onlar karanlık evlerinde kaybettiklerini sokak lambasının altında arayan şaşkınlardır.
Islanınca esmer defterleri yüzümüzün
Bu çamurla kanla alın teriyle gizli bir yazgı
Çakıyor bir an karanlık feneri ülkemizin.
Nasıl bir yalnızlık unutulmuş bir ışık diliyle
Çırpınırken biz üstümüze geliyor
Büyük gemisi geleceğin
Bir tenis topu koşan bir çocuk
Bir gözyaşı bile değiliz.
Yalnızca bir ağaç ailesi ve bir köşede
Yillardir bizi gizleyen hep aynı balta
Dalgınlık
Düşünüyorum da nasıl budandık
Bahara ulaşmak için.
Şimdi sessiz duruyoruz kıyısında bir düşüncenin
Unutmamak için çünkü unutuşun ulkesindeyiz.
Ölü baliklar geçiyor karışık bir deniz sofrasından
Ve ellerinde fenerlerle benim arkadaşlarım.
Durmadan düşünüyorum
Ne kadar çok öldük
Yaşamak için
Onat Kutlar