Neşe
@cefttennar
177 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Aklımda bir kaç söz varken kitabı bitirmeden henüz; Erdal Öz'ün sunumu,Doğan Hızlan,Demir Özlü ve Turgay Gönenç'in Necatigil hakkında kaleme aldıkları yazıları(tümü kitabın başında bulunuyor)
Reklam
Arka kapak yazısında;
"Sen görmüyorsun belki
ama ben beğenildikçe
sessizce
ve derinden
şairliğime ağlıyorum" diyen şairin ilk ama bana göre ustalık eseri olan bu şiir kitabına övgüler yağdırmak istiyorum.Çünkü ziyadesiyle haketmiş.Enteresan olanı Uğur Koparan şiirlerini okumaya en son yazdığı kitaptan geriye doğru başlamıştım.Yani Tel Örgü/Yasak Bölge,Oysa ve en son ilk kitabı Varoluş/Öz.Bu düz mantıktan kaynaklanan bakış açısıyla en son yazdıkları herhalde en iyileridir diye düşünerek okuyordum fakat Varoluş/Öz'deki sade ihtişama hayran kaldım.Kendisinin deyimiyle yalnızca "çeyrek asırlık" yaşam deneyiminin ürünü olan bu şiirlerin hala çoğunluk tarafından keşfedilmemiş olmasına şaşıyorum.Sonraki dönemlerde dikenlere bürünecek mizacın bu naif,dupduru anlatımı karşısında hayretler içersindeyim.Öyle ki kitaptan alıntı yapmak istesem neredeyse bütün şiirleri paylaşmam gerekecekti.Keşfetmiş olmaktan asla pişman olmadığım hatta keşfettikten sonra bile tanımakta hayli geç kaldığım şair/yazar demiycem "7 milyar insandan sadece biri".Kendisine dair ufak çaplı araştırmalar yapmanızı öneririm ki bu 7 milyara karşılık kazancınız hayli yüksek olacak.Kitaplarıyla kitap dışı gündelik söylemleri hep aynı olan,dönüp dolaşıp aynı gerçeklerden bahsetmekten usanmayan bu adamı tanımış olmanızı diliyorum.Henüz vakit varken."Beni göremezsiniz...Çünkü ben;sizin görmek istemediklerinizin toplamıyım" diyor hırçın deli çocuk...Aynalarda buluşuruz...Kimbilir,belki bir gün...
Oğuz Atay'ın günlüğünü yarıda bırakmak vardı aslında.Okumamak,o sonla karşılaşmamak vardı.Ama onu anlamak için saatlerce kafa yoruyorsam,satırları yeniden yeniden sağa sola not ediyor, ezberleyene
Böylelikle kutsal Arap şiiri üçlememi tamamlamış bulunuyorum: Mahmud Derviş,Nizar Kabbani ve Adonis.Türk dili ve edebiyatı okuyup Arap şiirine merak salmak hayranlık beslemek neçe harekettir ama şunu öğrenmiş bulunuyorum ki çeviri yalnızca hikaye ve romanda değil şiirde asıl metnin candamarıdır.Şiir zaten tabiatı itibariyle kendi dilinde okuyanın bile hafsalası zengin değilse algılayabildiği bir metin değildir.Kaldı ki o şiiri başka dilden devşirerek okumak...Özellikle Adonis'in bu kitabını okurken o kadar zorlandım ki.Ne diyor ne anlatıyor başa sarıp sarıp anlamaya çalıştım.Yer yer e be adam(Metin Fındıkçı) ona öyle mi denir o kelimenin yerine şunu koysaydın ya dedirtti sonuna kadar.Çevirirken aynı zamanda şiirsel estetiğe sadık kalmak çok çok zor bir iş görülüyor ki.Yine de aslından dinliyormuş gibi o Arap tınısını hissettiriyor şiirlerin kendisi.Coğrafyasıyla o kadar bütün o kadar lezzetli ifadeler içeriyor ki.Daha önce de söylediğim gibi Arap şiiri her çağda güzelliklerini korumayı başarıyor.
An itibariyle yaşadığım aydınlanma.Kitapta uzun uzun okuduğum ateşte yanmayan, ateşi söndüren semender denen hayvancık hepimizin bildiği pokemon Charmender.Onun da kuyruğunda daima yanan bir ateş imgesi var.Biz bu efsaneden bi haber izlemişiz yıllarca.Kitabı okurken bu detayı da göz önünde bulundurun derim.Resmen üçüncü bir boyut kazandı gözümde.
Reklam
Reklam