ece
@cegunay
"never be so polite, you forget your power and never wield such power, you forget to be polite"
Neden bunalımları çözümleyemiyoruz? Neden dost olmadan, erkek-kadın, karı-koca olmaya çabalıyoruz?
Sayfa 44 - Yapı Kredi Yayınları
ece
Devam ediyor: Yirmi yaşlarının başındaki insanlar böyle mi olmalı? Sevişmek için, ilkin nikâh imzası mı atılmalı? Ya da yalnız kalıp, yıllar yılı erkek-kadın özlemiyle kendi kendilerine mi boşalmalılar? Erkekler, kadın resimlerine mi bakıp heyecanlanmalılar? İlla kadını genelevde mi tanımalılar? Karı-kocalar birbirlerinin gövdelerine "mal" gözüyle mi bakmalı? İnsanın doğal yapısı bu davranışların tümüne aykırı. Bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması çocukluktan engelleniyor. Saptırılıyor. Çarpılıyor.
Öfke içinde büyüyoruz. Oturduğumuz semte, sokağa, odalara, eşyalara, kış aylarında güçlükle ısıttığımız, eskimiş, ortası çukur pamuk yataklara öfke duyarak büyüyoruz.
Sayfa 23 - Yapı Kredi Yayınları
ece
Hemen arkasından devam ediyor: Yaşam yalnızca sokaklarda. Bir canlılık var sokaklarda. Güzel olan, gerçek olan, kentin insanları, kalabalık, dış dünya. Dış dünyanın insanın kulaklarına varan uğultusu. Diğer ülkeleri aşan, batıda bir okyanusa, doğuda bir başka okyanusa varan uğultu.
“Ben de herkes kadar mutlu olmak istiyorum ama herkes kendi tarzında mutlu olur.”
Sayfa 96 - İş Bankası Kültür Yayınları
Mustafa Özbek isimli okura yanıt verildi
ece
Edward Ferrars “herkes kadar mutlu olmak” diyerek gözü fazlasında olmayan, sahip olduğu belirli kişiler ve olanaklardan mutluluk duyan insanlardan bahsettiğine inanıyorum. Bu bölümde şöhret sahibi olmak üzerine aldığı bir soru ve devamında hırslı olmadığının söylenmesiyle böyle bir cevap veriyor ve hatta devamında şöyle bir cümle var: “Büyüklük beni mutlu etmez.” Tabii ki de “herkes kadar mutlu olmak” meselesi tartışılabilir. Bir kişinin “herkes” olarak bahsettiği kişiler sadece görebildikleriyle sınırlıdır, bu nedenle yapılan kıyaslar ufak çaplıdır.