Yoruldum artık!
Seviyormuş gibi yapanlara
İnanıyormuş gibi davranmaktan,
Kırmamak uğruna kırılmaktan,
Haklıyken haksızmış gibi susmaktan,
Yoruldum artık?
Menfaatçi, ikiyüzlü insanlardan,
Doğruları söylerken
Yanlış anlaşılmaktan,
Ve hatta hiçbir zaman
Anlaşılamamaktan Yoruldum!
Kelimelerden şikâyetçiyim Hâkim Bey!
Hâlden anlamıyorlar!
Şikâyetçiyim işte!
Dostluğu, vefayı üç kuruşa satanlardan
Adalet naraları atan insafsızlardan
Dinsizlik satan dindarlardan
Tevazu hırkasında kibir saklayanlardan
Yaptığını başa kakan riyakârlardan
Mert görünüp namertlik yapanlardan
Hak yiyen gözü doymazlardan
Çocukları, kadınları
Hatta anamızı ağlatanlardan
Kısacası
Gidip de dönmeyen insanlıktan
Şikâyetçiyim!
Bir de mümkünse
Çalınan umutlarımı
Geri istiyorum Hâkim Bey!
Dedim: “Uzakta yakın, yakında uzaksın!
Ne zor ne de kolay bir sevdasın!”
“Dedi: “Mekânımız gönül yurdudur!
Taşta, toprakta beyhude ararsın ”
Ne kalem yazabıldi hâlimizi
Ne de cümleler anladı bizi
Ünlem şaşkın, virgül eğri
Bir noktaya gizledik derdimizi
Her şeye durmadan zam geliyor!
Keşke biraz da vicdanlara gelse!
İyi insanlara verilen değer artsa!
Ucuzlayan insanlık da pahalılaşsa!
Hayat zorlaştı azizim,
Çünkü imanlar kolaylaştı!
Ve musibetler çoğaldı,
Çünkü insanlar Allah'tan uzaklaştı!
Sonumuz ne mi olacak?
Tabii ki Allah'ın dediği olacak!
Hayat ne zaman mı normale döner?
İnsanlar Allah'a döndüğü zaman!..
Hülasa, hiçbir şey güzel olmayacak
Biz güzelleşmedikçe!