Hayvanlar arasında yer alan insan da, buna ilâve olarak, zatının hâricindeki beş duyu organı ile bilinmeyen şeyleri, hissinin ötesinde ve üstünde olan fikirle idrâk eder. Bu da, insanın beyninde yer alan çukurlara tevdî edilen birtakım hususî kuvvetlerle husûle gelir. Bu kuvvetler sayesinde, insan duyulan şeylerin suretlerini çıkarır, zihnini bu suretlerde dolaştırır ve neticede bunlardan, diğer birtakım suretler daha tecrit eder. Şu hâlde fikir, hissin ötesindeki söz konusu suretler üzerinde tasarrufta bulunmaktır; tahlil ve terkip yoluyla zihnin onlarda faaliyet göstermesidir: (...size kulaklar, gözler ve kalpler verdi.) Kur'ân'da geçen "ef'ide" (kalpler) kelimesinin anlamı da budur. Ef'ide (kalpler), "fuâd" kelimesinin çokluk şekli olup burada "fikir" anlamına gelmektedir.