“İçlerinde boşluk hisseden insanlar hiçbir zaman bir başka eksik insanla birleşerek iyileşemezler. Tersine, iki kırık kanatlı kuşun eşleşmesi hantal bir uçuşa yol açar. Uçmasına yardım da sabır yetmez; er geç birbirlerinden ayrılmalı ve yaraları ayrı ayrı sarılmalıdır.”
“Sakar”ı bitirdiğinizde içinizden, kapak fotoğrafındaki kız gibi derinlerden gelen bir çığlık atmak geliyor — öyle bir çığlık ki, dünyanın her yerinden duyulsun istiyorsunuz.
Sayfalar boyunca büyüyen öfke, çaresizlik ve adalet arzusu kalbinize saplanıyor. Bu kitap, insan görünümlü canavarların gerçekten var olabileceğini yüzünüze tokat gibi çarpıyor.
Ve sonunda içinizden şu cümle geçiyor:
“Kahrolmalı, yok olmalı yeryüzünden insan görünümlü canavarlar.”