Allah'ın mutlak birliğinin bilgisine geçmek isteyen, kademe kademe genişlikten darlığa yükselir. Keşif yoluyla bilgisi arttığı ölçüde bilgisi azalır. En sonunda bildiği şey olarak sadece Hak kalır. Burası Arif olanın cahilliğini anladığı yerdir.
Zihnin tepkileri ve duyguların iniş çıkışları yüzeydeki fenomenlerdir. İnsan, bilincini bu gelgeç dalgalardan çekip kendi varlığının özüne indirdiğinde, dış dünyanın kaosu anlamını yitirir.
Hakiki olgunluk, hizmet esnasında 'ben' ve 'öteki' ayrımını gönülden söküp atmaktır. Arif olanın sergilediği nezaket, çiçeğe de taşa da aynıdır. Çünkü bilir ki "Zerre küllün aynasıdır"