Sabahlara bir Ey! çektim
Baktım uyuyanlara
Önemsemezler
Bilseler ki bu hayatın güzelliğini
Önemsemezler
Canı bir kahve isteyenin
Daha içmeden sıkıldığını
Buralar bozuldu bozulacak
Diye düşünenlerin
Peşinden gidenlerin
Zamanı bitmedi
Ama
Önemsemezler
Halbuki bir bilselerdi
Ki biliyorum değişeceğini
Gülmesini severdin
seni katıksızca güldürürdüm
ama bilmezdim gülmek istemediğini…
senin hiç kimse olmadığını sanırdım
Sıkılmayı senden öğrendim
hayatın renkli cazibesi içinde
böylesine sıkılmayı…
senin hiç kimse olmadığını sanırdım
Kedileri sevmeyi seninle tattım
farklı olduğumu iliklerime kadarcasına
şehrin pis mi pis sokaklarında seninle…
senin hiç kimse olmadığını sanırdım
Ayrılık acı şeymiş.