Kumpanyam katledildikten sonra rüyamda ebeveynimi kanlı canlı ve şarkı söylerken gördüğüm oldu. Rüyamda ölümleri bir hata, bir yanlış anlaşılma, yeni bir oyunun provasıydı. Ve böylece kısa bir süreliğine de olsa içimi kemiren azaptan kurtuluyordum. Onlara sarılıyor ve aptalca endişeme hep beraber gülüp geçiyorduk. Onlarla beraber şarkılar söylüyordum ve bir anlığına her şey yoluna giriyordu. Her şey.
Ama sonra ormandaki pınarın başında yapayalnız uyanıyordum. Burada ne işim vardı ? Ailem neredeydi ?
Ardından bir yaranın tekrar açılması gibi tüm olup bitenleri hatırlıyordum. Ailem ölmüştü ve ben bir başımaydım. Ve kısa bir süreliğine üzerimden kalkan o koca ağırlık beni yine, üstelik de ona hazır olmadığım için daha da beter eziyordu. Yere sırtüstü uzanıyor, yüreğim sızlayarak ve hızla soluyarak gözlerimi karanlığa dikiyor, bir daha hiçbir şeyin yolunda gitmeyeceğini içimde bir yerde biliyordum.