Ceren Kilmen
@ceo8962
"dünyada her şey sonunda kitap olmak üzere vardır.." mallarmé
Ankara
Rotterdam
56 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Okumasam da olurdu
Orhan Pamuk’un şöhreti sebebiyle bir kitabına daha şans vermek istedim. Gene olmadı. Bir yazar olarak donanımına, birikimine hatta dili kullanma becerisine kimse bir şey diyemez tabii. Çok akıcı, betimlemeler detaylar çok zengin ama bu kitabında kurgusal bi tutarlılık, hikayede bütünsel bir derinlik bulamadım. Bir batılı kölenin yaşam öyküsü anlatılan aslında. Burdan çok ilginç şeyler çıkabilirdi ama karakterin başına gelen birbirinden kopuk olaylar silsilesini okuyup durdum. Bana bazen, susmak bilmeyen bir adamın tükenmeyen anılarını dinliyorum hissini verdi. Nobel ödülü almış bir yazar olduğu için demekki benim beklentilerim çok yüzeysel ya da okuduğunu anlayamamış sonucunu rahatlıkla çıkarabiliriz tabi. Ona da saygım var ama Orhan Pamuk benim ‘en’lerimden biri değil.
Bu arada kitabın edebi değeri ile ilgili görüşümden bağımsız olarak söylüyorum; yer yer doğuyu aşağılayan bize ait değerleri küçümseyen ifadeler yakaladım kitabında ve evet bu da beni ayrıca rahatsız etti.
“İyiler de kötüler kadar cesur olmalı”
Ben ateist bi aileden olma ve kendini deist olarak tanımlayan biriyim. Çok küçük yaşlardan beri Allah’ı aradım. Allah’ın varolmasını çok istediğim için, sığınmak için, anlam bulmak için, öldüğümde önce kızsa da sonra affederek beni sevdiklerimle yeniden buluşturmasını istediğim için. Ama onu bulamadım. Hatta öyle çözümsüz bir yere geldim ki artık onu bulsam da sevemeyeceğime inandım. Çünkü kötülüğü de o yarattı, olanlara sessiz kaldı, üstelik ailemi ateist oldukları için sonsuza kadar yakacak diye düşündüm. Kitabını okudum. İyi ve kötüyü keskin çizgilerle ayırdığını gördüm, “ayrıcalıklı aracıları” lanetlediğini de. Kuran’ı tekrar okuyacağım. Onu tekrar arayacağım. Belki ona kilitli kalbimi yeniden açabilirim. Cesaretin için seni tebrik ederim.
Umarım kalbin bu derin ve çıkarsız eserin mükafatı olarak huzurla dolar.
Bu kitapta yaşanmış, gerçek bir hayat hikayesi okuyoruz. 60’lı yıllar Ankara’sında başlıyor Asuman’ın hikayesi. Kolejde lise eğitimini aldığı dönem ülkede solun yükseldiği ve gençlik olaylarının tırmandığı yıllar. O da lise aşklarına, müdavimi olduğu partilere ara vererek bu harekete bir yerinden katılmaya karar veriyor. Bir yandan Türk Hava Yolları’nda hosteslik, bir yandan da yokuş aşağı devrimcilik.. Bir kolejli, zengin kızının devrim militanına evrimine ve hayatının tersyüz oluşuna şahit oluyoruz.
Öyle bir hayat düşünün ki, bir geceyarısı yanıbaşında patlayan silahların alevleri, ertesi gün bir gece kulübünde çevrelerini saran paparazzi flaşlarına dönüşüyor. Bu iki aykırı, birbirinden kopuk hayatın ışıklar söndüğünde sızlattığı yarayı anlıyor, tanımaya başlıyorsunuz.
Bu romantik neslin hikayesi bir kez daha ya başarabilselerdi bugün nasıl bir ülkede yaşardık sorusunu sorduruyor.
Gece uykuya dalmadan, 68 kuşağı gençlerinin gördüğü rüyayı bir ucundan yakalamak için nefis bir kitap. Keyifli okumalar..
Hocamıza sonsuz teşekkürler1000Kitap
Bu kitabı her babayiğit okuyup bitiremeyeceği için müsaadenizle okuyup bitirmiş bir insan olarak görüşlerimi paylaşacağım :)
Bu kitap tarihe damga vurmuş görüşleri, düşünürleri, siyasi olayları en minimal haliyle derleyip toparlayan bir kitap. Okumaya bu kitapla başlayım, her şeyden biraz anlayım derseniz bu kitaba düşündüğünüzden fazla zaman ayırmanız gerekebilir. Bazen olayları yakalayıp iyi anlamak için tekrar tekrar okumak zorunda kalabiliyorsunuz. Çünkü kitap tahmin edebileceğiniz gibi çok yoğun. Benim okuduğum remzi kitapevi basımıydı. Mümkün oldukça öztürkçe kelimeler kullanılmaya çalışılmış. Bu yararlı ve gerekli şüphesiz ama kitabın üstüne biraz daha yük bindirdiği de bir gerçek.
Kitabı okudukça bir insan bunların hepsini (sanat, edebiyat, mitoloji, bilim, felsefe...) nasıl bilebilir? Nasıl toparlayıp yazabilir diye düşündüm sıkça.. Gerçekten büyük bir emek. Orhan hançerlioğlunun eline, yüreğine sağlık. Mümkünse okuyun. Sabır ve özveri istiyor ama karşılığını sonuna kadar veriyor.
Ah Hayat Hanım :)
Hayat hanım’ı yenmek zor. Genç ve güzel oluşunuza güvenip bu kadının karşısına çıkmayın. Çünkü Hayat Hanım’ı güçlü kılan onun zayıf yanları. O genç bir kadın değil, ince belli ve güzel değil, klas bir kadın değil. Özgüvenli, biraz avam, yaşam enerjisi ve dişilik dolu bir kadın. Romanımızda da genç ve güzel rakibini dalga dalga yaydığı cazibesiyle yeniyor. Üstelik hiç zorlanmadan. Ünlü bir yazarın dediği gibi; “Zaman geçti ve birçok kadın sevdim. Bana kendilerini hatırlayacak mıyım diye sorduklarında “evet, seni hatırlayacağım” diyordum. Ama asla unutamadığım kadın, bunu bana hiç sormayandı. “ İşte Hayat Hanım bu kadınlardan biri. “Beni hatırla” demeye gerek duymayan ama hiç unutulmayacak olanlardan.
Ahmet Altan yine yapacağını yapıyor ve en ince detaylarıyla karakterlerin ruhunu önümüze seriyor. Bize de bu akıcı dilin ve ustalıkla çizilen detayların tadını çıkarmak kalıyor.