Ceren Çıtak
@cerencitak
Hayvan hakları veganlıktır. Vegan ol.
271 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
6/10
2025 45. kitabı
Trans kadın yazarları okumak benim için yeni bir deneyim. Dön Bebeğim genel olarak keyif aldığım bir metin olsa da yazarın aynı paragraf içinde farklı zaman kipleri kullanmasıyla biraz canımı sıkmadı değil :). Onun dışında anlatımı oldukça basit, hatta "bestseller" metni hissi verdi.
Karakterler kusursuz değil ve bu gerçekçiliğini sevdim. Reese zaman zaman rahatsız edici olsa da bu yönüyle sahici duruyor. Annelik meselesi ise kişisel tercihlerim nedeniyle bana çok hitap etmedi. Amy (Ames) kitabın en sevdiğim karakteriydi; onun geçmişini ve deneyimlerini okumak benim için oldukça ufuk açıcıydı. Buna karşılık Katrina karakteri oldukça yapay hissettirdi. Bu kadar güçlü hangi kadın hayatında daha önce görmediği biriyle çocuğunu paylaşmayı kabul eder ki? Motivasyonu gerçekçi gelmedi.
Metindeki yoğun cinsellik de beni biraz yordu. Kitabı bana verseler hikayeye katkısı olmayan bir çok yeri kesip biçer yarıya indirirdim.
Yine de şunu anlıyorum: Trans yazarlar yeni yeni ana akımda seslerini duyurmaya başladı ve bu literatür hâlâ çok ham, adeta bebek gibi. Dertleri edebi olarak parlamak değil, varoluşlarını duyurmak ve kabul ettirmek. Bu açıdan bakınca kitap bana Duygu Asena-Kadının Adı Yok’u hatırlattı.
Reklam
9/10
2025 46. kitabı
Annemin Uyurgezer Geceleri ufak tefek memnuniyetsizlikler yaşatsa da, anlattığı meseleleri tek bir alanda bırakmamasıyla sevdiğim bir metin oldu. Erkek–kadın ilişkisi üzerinden başlayan hikâye, giderek aileye, topluma ve iktidara doğru genişliyor. Dört kuşak kadın üzerinden anlatılan acı, utanç ve bastırılmışlık hâli sadece bireysel değil; Türkiye’nin sosyolojik ve politik hikâyesine de çok net bir şekilde bağlanıyor.
Kadınların yaşadıklarının kendi suçu olmamasına rağmen bundan utanıp, gizlemeleri, ataerkil baskının ne kadar yıkıcı olduğunu gösteriyor. Acılar nesiller boyunca anneden kıza aktarılıyor; şiddet ve keder biçim değiştirerek devam ediyor. Ve son nesilde bu bir bağlanma problemi/toksik ilişki olarak ortaya çıkıyor. Geçmiş bitmiyor, sadece başka bir yerden kendini gösteriyor.
Tunç, metin boyunca iktidar sorgulaması yapıyor. Kadınların erkeklerle kurduğu eşitsiz ve zarar verici ilişkiyle, ülkenin iktidarla kurduğu bağ arasında ki paralelliği gösteriyor. Bizi mahvettiğini bilsek bile vazgeçemediğimiz, kopamadığımız bir ilişki bu.
Zincir tamamen kırılmıyor belki ama inceliyor. Ve bu da kadınların konuşmasıyla, paylaşmasıyla, utanmadan hikâyelerini yan yana koymasıyla mümkün oluyor.
10/10
2024 55. kitabı
Akıcı ve tek solukta okuyabileceğiniz bir kitap. Özellikle macera ve bilim kurgu sevenlerin çok keyif alacağını düşünüyorum. Yazarın ilk kitabı ve oldukça iyi bir iş çıkarmış. Yeni işlerini heyecanla bekliyorum
Militarizm ve Erkeklik
Puan vermedi·262 syf.·
2025 56. kitabı
Yıllar önce okumam gereken metni ancak şimdi okuyabildim (iyi ki).
Sineklerin Tanrısı “insan doğasının karanlığı”nı anlatan bir metin olarak görülüyor. Oysa kitap, insanlığı değil; tek bir cinsiyeti ve tek bir toplumsal deneyimi ele alıyor. Sadece cis erkek çocukların olduğu bir anlatı, insan doğasına dair genelleme yapamaz.
Hikayedeki altı yaş civarındaki küçük çocuklar pasif, şiddetsiz ve örgütsüzken; şiddet, ergenliğe yaklaşan çocuklarla birlikte ortaya çıkıyor. Bu çocuklar zaten sosyal hayatın, otoritenin ve rekabetin farkında. Adada kurulan düzen, “doğaya dönüş”ten çok, savaş kültürünün ve öğrenilmiş erkekliğin bir taklidi.
Avlanma, üniformalar, düşman yaratma ve liderlik; çocukların gördüklerini yeniden oynamasından ibaret. Simon ve Piggy gibi etik ve şefkatli karakterlerin dışlanması da bu düzenin doğal sonucu. Bu yüzden roman insanın özündeki kötülüğü değil, ataerkil ve militarist bir dünyanın çocuklara nasıl bulaştığını anlatıyor. Tek bir cinsiyet üzerinden kurulan bu hikâye, insan doğasını değil, erkekliğin kendini nasıl evrensel ilan ettiğini gösteriyor.
7/10
2025 44. kitabı
Bu metin, kelimelerin lezzetini ve edebiyatın büyülü dünyasını hatırlatarak, son zamanlarda biraz sönmüş olan okuma şevkimi tekrar alevlendirdi.
Bir aşk üçgenini —hatta bizim çok iyi bildiğimiz dayı, yenge, yeğen üçgenini:)— konu alan "Rua, Dam, Vale" zina romanlarının kara mizah dolu hicivsel bir versiyonu.
Bu klişe konuyu Nabokov, usta kalemi ve dilsel zekasıyla ele alıp bambaşka bir noktaya taşıyor. Aynı zamanda Anna Karanina, Madame Bovary, Suç ve Ceza gibi dünya klasiklerine göz kırparak okuma zevkini çok daha keyifli bir hale getiriyor.
Reklam