Ceren Özdemir
@cerenmir
Şu anda okuduğu kitaplar
Suat ile Mümtaz, birbirlerinin zıddı gibi görünmekle birlikte tez ve antitez gibi birbirini tamamlayan karakterlerdir. Öyle ki Suat'ı, bağımsız bir karakter değil, Mümtaz'ın öteki beni, iç sesi olarak yorumlamak dahi mümkündür. Suat'ın "Ben zaten senin yanından hiç ayrılmadım... Vazifem seninle beraber olmak" cümlesi bu yorumlar için bir çıkış noktası olabilir.
Her iki karakterin ortasında yer alan Ihsan, ikisine de benzemez, ikisinin de fikirlerini eleştirir, onları bir hoca gibi yönlendirmek ister. Bununla birlikte hiçbir şekilde uzlaşamayacağı Suat'tansa yanında büyüttüğü, kendi dünyasına göre yetiştirdiği Mümtaz'a yakındır. İhsan'ın romandaki varlığı Mümtaz ile Suat arasında gerilen uçları belirginleştirmeye ve ikisine de farklı bir zaviyeden bakabilmeye yarar. Orta yolcu fikirleri ve her fırsatta çektiği nutukları dışında kişisel bir varlığı yoktur İhsan'ın. Zaten o, aşırı duyguların hayatı ele geçirmesine izin vermeyen dengeli insanı örnekler. Trajik bir kazada ölen çocuklarının acısını bile İhsan değil karısı Macide yaşar. *
Ceren Özdemir
Mümtaz ile Suat arasındaki ilişki, Huzur romanının en gerilimli çizgisini oluşturur. Mümtaz, Nuran'a olan aşkı kadar, hatta belki daha da çok, Suat karşısında bozulan ve ikide bir toparlamaya çalıştığı iç dünyasıyla ve savrulan fikirleriyle yer eder okurda. Mümtaz, Suat'a karşı nefret, hayranlık, bağlılık, öfke, onaylanma arzusu, alt etme isteği, korku ve sevgi duyguları arasında gider gelir. Suat'ın yaşadığı gerilimin nedeni bütün çevresi, insanlar, hayatın kendisi iken, Mümtaz'ınki kurmaya çalıştığı dünyanın değerlerine saldıran Suat'tır. Her ne şekilde olursa olsun Mümtaz, Suat'ın derin etkisi altındadır ve onun kendisini beğenmesine, onaylamasına ihtiyaç duyar. (Süperego - id ilişkisine benziyor.)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Suat ile Mümtaz, birbirlerinin zıddı gibi görünmekle birlikte tez ve antitez gibi birbirini tamamlayan karakterlerdir. Öyle ki Suat'ı, bağımsız bir karakter değil, Mümtaz'ın öteki beni, iç sesi olarak yorumlamak dahi mümkündür. Suat'ın "Ben zaten senin yanından hiç ayrılmadım... Vazifem seninle beraber olmak" cümlesi bu yorumlar için bir çıkış noktası olabilir.
Her iki karakterin ortasında yer alan Ihsan, ikisine de benzemez, ikisinin de fikirlerini eleştirir, onları bir hoca gibi yönlendirmek ister. Bununla birlikte hiçbir şekilde uzlaşamayacağı Suat'tansa yanında büyüttüğü, kendi dünyasına göre yetiştirdiği Mümtaz'a yakındır. İhsan'ın romandaki varlığı Mümtaz ile Suat arasında gerilen uçları belirginleştirmeye ve ikisine de farklı bir zaviyeden bakabilmeye yarar. Orta yolcu fikirleri ve her fırsatta çektiği nutukları dışında kişisel bir varlığı yoktur İhsan'ın. Zaten o, aşırı duyguların hayatı ele geçirmesine izin vermeyen dengeli insanı örnekler. Trajik bir kazada ölen çocuklarının acısını bile İhsan değil karısı Macide yaşar. *
Ceren Özdemir
Suat = İd / bilinçdışı
İhsan = Ego / bilinç öncesi+ bilinç
Mümtaz= Süperego (vicdan)
-Peki ama nasıl buluruz? O kadar güç ki.. Bazen kendimi Goethe'nin Homunculus'u gibi bir cam kabuk içinde mahpus sanıyorum.
Ceren Özdemir isimli okura yanıt verildi
Ceren Özdemir
Cihat İyi okumalar. 🐎✨-Peki ama nasıl buluruz? O kadar güç ki.. Bazen kendimi Goethe'nin Homunculus'u gibi bir cam kabuk içinde mahpus sanıyorum.
Ceren Özdemir isimli okura yanıt verildi
Ceren Özdemir
Cihat Buraya kendime not düştüm. Yorumu Google'dan almıştım. Kitabı okumadım. Değerli yanıtınız sayesinde daha fazla merak ettim. En kısa zamanda okumak dileğiyle. Çok teşekkür ederim 🍃-Peki ama nasıl buluruz? O kadar güç ki.. Bazen kendimi Goethe'nin Homunculus'u gibi bir cam kabuk içinde mahpus sanıyorum.
Ceren Özdemir
Goethe’nin ünlü Faust - Bölüm II eserinde yer alan Homunculus, laboratuvar ortamında, şişe içerisinde yaratılmış yapay bir insandır. Bedenen kusursuz ancak fiziksel formu olmayan, salt saf akıl ve bilinçten ibaret bu karakter, hem aydınlanma çağının bilimsel hırsını hem de insanın hakikati arayışını simgeler.