ceren
@cerenuzzun
Şu anda okuduğu kitap
"Daha en başından seni Marigold'a hiç almamalıydım."
"Bunun Jeval'de olanlarla ne ilgisi var?"
"Çok ilgisi var."
"Az önce Saint'e kendi kelleni kurtarmak için beni gemiye aldığını söyledin."
"Seni Jeval'den aldım çünkü seni orada bırakmak istemedim," dedi tek nefeste. "Seni orada bırakamazdım."
Bana söylediği sözler ilk kez gerçeğin ağırlığını taşıyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Neden burada olduğumuz önemli değil, West. Buradayız. Benim de canımı emanet edebileceğim birine ihtiyacım var."
Ağzı sert bir çizgi halini aldı.
"Sen bana güvenmiyorsun ama ben sana güveniyorum." Sesim alçaldı.
"Bana güvenmen için hiçbir neden yok."
Ondan uzağa bakarak kollarımı kavuşturdum. "Geri geldin."
"Neden bahsediyorsun?"
"Her gece Jeval'de sahilin yukarısındaki kayalıklara oturup ufukta babamın gemisinin yelkenlerini görmeyi hayal ettim. Benim için geri gelmesini umdum." Duraksadım. "Ama o gelmedi. Sen geldin."
İşte o zaman başını kaldırdı, gözleri benimkilerle buluştu.
Annem Saint'i denizi ateşe verebilecek kadar sevmişti.
Bu, ölmesini dilemeyi zorlaştıran bir gerçekti.
Saint'i yalnızca bir kez gülümserken görmüştüm, ikisinin kamarasında onları gözetliyordum. Annem onun elini üzerinde çalıştığı haritalardan kaldırmış ve kendi küçük gövdesine dolamıştı. O da çenesini annemin başının üzerine koyup gülümsemişti. Hatırlıyorum da, daha önce dişlerinin böyle ortaya çıktığını hiç görmediğimi düşünmüştüm. Gözlerinin etrafındaki kırışıklıkları... Başka biri gibi görünüyordu.
Saint anneme aşık olunca kendi kurallarını çiğnemişti. Kuralları yüzlerce kere çiğnemişti.