İnsan istemese bile başkalarıyla karşılaşıyor, başkalarını seviyordu. Başkalarına duyulan sevgi, ölenlere duyulan sevgiyi azaltmamalıydı...Hayat canlılara öncelik tanırdı. Ölenlerin görüntüleri, sesleri, kokuları, anıları, izleri ağır ağır silinir giderdi...İnsan pek de vefalı bir varlık değildi.
Ölüme gidiştir bu. Türkiye işte bu durumu yaşamaktadır. Yaşamaları da , çökmeleri de aynı kadere bağlanmış insanlar ve gruplar el ele verip ölüme karşı direnecek yerde, birbirlerine düşmüşlerdir.