Bir şeyi kendine söylemekle başka insanlardan duymak arasında fark var.
Bir şeyin öyle olduğunu bilsen bile, başka insanların kesin olarak öyle olduğunu düşünmediğini ümit etmekten kendini alamıyorsun.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyor, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.
"Gece bir ara kalkmış, günlüklerini yazdığı bloknota son cümlelerini yazmış, bunu şehadetinden sonra farketmiştik. İşte o cümleler;
"Şehadet şerbetine son saatler inşaallah... Var mıdır acaba daha güzel bir şey? Varsa o da sadece annemdir. Ama ondan ben de emin değilim, kıyasları çok zor! Şehadet mi, annem mi?"
"Eğer bir sapma normal kabul edilirse, bu sapmayı durduracak bir çizgi hiçbir zaman olmayacaktır. Çünkü her sınırın biraz öncesi biraz sonrasını meşrulaştıracaktır."