"Bu Hâcegân tâifesinin sözleri, ezbere aktarılan şeyler değil, bizzat yaşanan hâller ve tadılan zevklerden ibârettir. Bu yüzden basîret ehli, bu sözler için <<fıkhullâh-ı Ekber (Allah'ı tanımanın en büyük ilmi) ve bürhân-ı azhar (en açık delil)>> demişlerdir. Bu mübârek tâifenin sözlerini tefekkür sâyesinde oluşan yakîn(kesin bilgi) , kerâmet görerek oluşan yakînden daha üstündür."