ceylan
@ceylanndemiir
kimseler görmedi ömür hanım,bu dünyadan ben geçtim
2 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Bu aşılmaz sınırın öte yanında, dünyada sahip olduğum en değerli varlığı bırakmıştım.Kaderin karşısında,kedinin güzelce oynadıktan sonra öldürmeye hazırlandığı fare gibiydim. Derler ya, ne kaçabilen ne de hayatta kalmak için bir çıkış bulabilen fare o anda çıldırıp fırıldak gibi dönmeye başlarmış...
Ötekiler olayların gidişatını izliyorlardı, bense hayır. Kim kazanacakmış? Kim kaybedecekmiş? Umurumda değildi. Başkalarının savaşının patladığı anda ben kendiminkinde yenilmiştim..
Aşk ilk günkü gibi kalabilir, heyecan da öyle. Aylar da geçse, yıllar da geçse.Hayat, insana bıkkınlık verecek kadar uzun değildir.
Ama bir çocuk doğduğundan beri sevilmediğini hissettiyse , tamamen yanılıyor olamaz
Yaşamın da bir amacı olmalıydı. kendimizi bilgisizlikten arındırabilir; akıl,bilgi ve yücelik içinde özümüzü yeniden kazanabiliriz. Özgür olabiliriz. Uçmayı öğrenebiliriz...
Sabırla beklemeye kararı verdiler. Yedi yılları vardı. Ne kadar acı çekecekler ama ondan sonra nasıl sonsuz bir mutluluğa kavuşacaklardı. Raskolnikov ayağa kalktı. Sonia'nın hayatının tek tesellisi olduğunu biliyordu.
...
Evet, onu düşünüyordu. Onu ne kadar üzdüğünü ve kalbini nasıl yaraladığını düşünüyordu. Onun küçük, solgun yüzünü hatırlıyordu. Ama bu düşünceler artık onu rahatsız etmiyordu. Ona çektirdiği her şeyi, ona duyduğu sonsuz aşkıyla unutturabileceğini biliyordu. Geçmişin bütün acıları, bu mutlu gelecek karşısında neydi ki? Her şey, işlediği cinayetler, çekmek zorunda olduğu ceza bile, sanki kendisiyle ilgisi olmayan şeylermiş gibi geliyordu artık ona. Fakat o gece, akıllıca planlar yapması olanaksızdı. Sadece duyguları vardı o an, onlarla düşünüyordu. Artık teorilerin yerini,gerçek hayat almıştı.
...
"Fakat bütün bunlar, yeni bir hikâyenin başlangıcıdır. Bir adamın kendini baştan yaratıp, farklı bir dünyaya adım atışının hikâyesidir."
Sayfa 599
