Oldukça cimri,insanlara karşı en küçük bir iyiliği bulunmayan Scrooge,bir akşam evine gittiğinde eski ortağının hayaletiyle karşılaşır. Hayalet ona üç hayaletin geleceğini ve kalan ömründe onu iyi bir insan yapmak için yönlendireceklerini söyler.
Hayaletler sırasıyla geçmişin,şimdinin ve geleceğin noellerinin hayaletleridir. Scrooge’a geçmişi,şimdiyi ve geleceği gösterirler. Şimdiye dek olduğu insanın kaç aileye zarar verdiğini hatta kendi sonunun da ne kadar kötü olacağını seyrettirirler ona.
Scrooge,bu üç hayaletin kendisine gösterdiği gelecekten ibret alıp iyi bir insan olur.
C.Dickens,yoksulluğu ve yoksulları tanıyan,içinde yaşadığı toplumu yansıtan büyük bir yazar. Harika bir kitap.
Oliver’i okuduğum süre boyunca sürekli içimden ah küçük Emrah diyip durdum resmen bir Türk filmi diye bilirim bunca acıya bunca yoksulluğa bunca olaya rağmen o umut kırıntısı asla kaybolmuyor. Yazar dönenim yoksulluğunu ve çocukların savunmasızlığını öyle bir aktarıyor ki biz okurlara iliklerimize kadar hissediyoruz. Kitap boyunca oliver’in masumiyetini ve çevresinde ki kötülüklere karşı nasıl ayakta durduğunu okuyoruz. Ben kitabı sevdim ama bazı yerler fazla uzatılmış gibi geldi yine de iyi ki okudum diye bilirim sizin de okumanızı tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi
700 sayfa boyunca
Bitki, Böcek ve Kuşlar hakkında
Belgesel okumak isterseniz,
Hiç çekinmeden okuyun.
Kitabın neredeyse tamamı
Tuzu kuru olup kâşif mi olsam
Yoksa Araştırmacı ya da
Biyolog mu olsam diye
Kararsız olduğu sırada
Boş duranı Allah sevmez diyerek
Aldığı ani bir kararla dünyayı gezmiş
Ve aynı zamanda
bir gezgin olmaya da aday olan
Darwin bey hazretleri tarafından
Yapılmış olan gözlem, yorumlama
Ve misaller ile anlatıya dayalıdır !
Ben 8 yıl kadar önce
( O zamanlar gencim tabii )
Meraktan okumuş ve ha şimdi,
Ahanda şimdi sıra bize geliyor diye
Merakla sayfaları ( x2 ) çevirip
Son sayfalarda ise bu kitabın
o kitap olmadığını öğrenince,
Hem Darwin bey hazretlerine
Hem de teoriye küstüm !
Not : Kitabı bitirdikten sonra
Harbiden ben ne okudum dedirtiyor.
Hikâye, son derece cimri, bencil ve insanlardan uzak duran yaşlı iş adamı Ebenezer Scrooge‘un etrafında gelişir. Noel’i gereksiz bulan Scrooge, çalışanlarına ve yoksullara karşı duyarsızdır.
Noel arifesinde, ölen ortağı Jacob Marley‘nin hayaleti ona görünür ve bu şekilde yaşamaya devam ederse büyük bir pişmanlık yaşayacağını söyler. Ardından üç ruh Scrooge’u ziyaret eder:
1. Geçmiş Noel Ruh’u: Scrooge’a çocukluğunu ve gençliğini gösterir.
2. Şimdiki Noel Ruh’u: İnsanların Noel’i sevgi ve paylaşım içinde nasıl kutladığını gösterir.
3. Gelecek Noel Ruh’u: Scrooge’un değişmezse yaşayacağı yalnız ve üzücü geleceği gösterir.
Bu ziyaretlerden sonra Scrooge hatalarını fark eder, davranışlarını değiştirir ve cömert, yardımsever, sevgi dolu bir insan olur.
#Kübranınkitabı
Merhaba kitap dostlarım, size bugün dünya klasiklerinin en sevilen eserlerinden biri olan Büyük Umutlar ile geldim.
Bu kitapta, küçük yaşlarda ablası ve eniştesiyle yaşayan Pip’in hayatının beklenmedik bir şekilde değişmesine ve büyürken yaşadığı hayal kırıklıklarına tanıklık ediyoruz. Zengin olmanın ve toplumda yükselmenin peşinden koşarken aslında hayatın en değerli şeylerinin para ya da statü olmadığını öğreniyor.
Benim en sevdiğim karakter ise Joe oldu. İyi kalbi, dürüstlüğü ve Pip’e olan sevgisiyle kitabın en unutulmaz karakterlerinden biriydi. Charles Dickens yine insan ilişkilerini ve karakter gelişimini öyle güzel işlemiş ki kitabı bitirdiğinizde geriye düşündürecek çok şey kalıyor.
Bazı kitaplar bittiğinde aklınızda olaylar kalır, bazılarıysa bir karakter bırakır. Madame Bovary benim için ikinci gruptaydı.
Emma Bovary’ye ilk başlarda kızamadım. Çünkü onun mutsuzluğunu anlamak zor değildi. Hayatın ona sunduğu gerçeklikle, hayal ettiği hayat arasında derin bir uçurum vardı. Fakat sayfalar ilerledikçe fark ettim ki Emma’nın trajedisi yaşadığı hayat değil, hiçbir hayatın ona yetmeyecek olmasıydı.
Sürekli başka bir mutluluğun peşinden koştu. Uzakta olan her şey ona daha parlak göründü. Ulaştığı her şey ise kısa süre sonra değerini kaybetti. Sanki hayatı olduğu gibi sevmeyi değil, hayal etmeyi seviyordu.
Roman boyunca en çok dikkatimi çeken şey buydu: Emma’nın aradığı şey belirli bir insan, belirli bir aşk ya da belirli bir hayat değildi. O, hiçbir zaman tam olarak var olmayan bir mutluluğun peşindeydi.
Charles Bovary ise romanın en acı karakterlerinden biriydi. Ona çoğu zaman kızdım. Bu kadar saf, bu kadar kör ve bu kadar edilgen olması beni öfkelendirdi. Ama kitap bittiğinde dönüp baktığımda onun trajedisinin aptallığı değil, sevgisi olduğunu düşündüm. Gerçeği göremeyecek kadar sevmesi…
Madame Bovary okurken beni Dorian Gray kadar sarsmadı. Babalar ve Oğullar kadar zihnimi meşgul etmedi. Hatta yer yer yavaş ilerlediğini düşündüm. Ama kitap bittiğinde Emma’nın yüzü zihnimde kaldı. Çünkü Flaubert bana kötü bir kadın anlatmadı; arzularının peşinde sürüklenirken kendini tüketen bir insan anlattı.
Kitabı kapattığımda aklımda tek bir düşünce vardı:
Bazı insanlar başlarına gelen felaketlerin kurbanı olur. Bazıları ise o felaketi adım adım kendi elleriyle inşa eder.
Emma Bovary ikinci gruptaydı.
