“Zamanda ‘gerçekten’ diye bir şey hiç mi hiç yoktur. Sana uzun geliyorsa uzun, kısa geliyorsa kısadır. Ama gerçekten uzun mu kısa mı olduğunu kimse bilemez.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Benim doğduğum yerde," diye anlatmıştı kocasına, “bir akasya ormanı vardır. Çocukluğum boyunca onun yakınındaydım. Ayrılmadan önce kalbimi bir ağacın tepesinde gizli bir yere bıraktım. O orman ayakta oldukça insanlar beni hatırlayacak. Ama bir gün ormanı kesecekler ve unutulup gideceğim. Geriye yükseklerden ormana bakan yıldızlardan başka hiçbir şey kalmayacak. Ama yıldızlar hiçbir şey hatırlamaz. Onlar yalnızca parlak, soğuk ve ebedidir..."
“ ‘Karamsar insan tünelde sadece karanlığı görür’ diyordu hüzünlü bir şekilde , ‘iyimser insan ise sonundaki ışığı. Gerçekçi insan ışığın aslında bir trenden geldiğini görür. Trenin makinisti ise rayların üzerinde üç aptal görür’ “