Esk
@chartreuseu
16 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
"Birisinin ölümüne üzülmek bile, o kimse için bambaşka bir ölüm düşlediğiniz içindir. O nedenle, insan yaşamı yarıda bırakıp, başka bir şekilde çekip gitmelidir. Yaşayanlar arasında bulamadığını orada bulabilir. Tıpkı cümleler gibi: Çoğu cümlenin başı doğru, sonu yalandır – bunun gibi... Cümleleri tamamlamanın gereksizliği ve zararı da buradadır. Tek bir kelime söyleyip, ya da biraz ilerleyip, susabilirsiniz. Nasıl olsa gerçeğe ihanet etmeden bir şeyi anlatmanın olanağı yoktur. Daha söylerken, içinizdeki ses ile dış sesinizin ne denli farklı olduğunu hisseder, ve BEN SÖYLEYEMEDİKLERİMİM, dersiniz. Öğrenilen tüm gerçekler, başkalarına söylenen yalanlar sayesinde bulunur. Oysa içtenlik, gürültüden başka bir şey değildir. Bazı şeyleri içten yaptığını söyleyen, buna inandırmaya çalışan içi boş insanların içtenliklerinden çıkan kof ses, kafa şişirmekten başka bir işe yaramaz."
Reklam
"Biraz bir şeyler biliyorum tabii; ama anlatmaktan korkar oldum. Neyi anlatsam, onu kaybediyorum. Hemen bir örnek verebilirim – bunu anlatayım bari: Dünyanın her yerinde hırsızlık vardır. Hırsız olmayansa pek azdır. Doğrusu ben görmedim. Herkes kadar gözüm vardı – ki bunu alçakgönüllülüğümden söylüyorum. Ne desem, hani olur ya günün birinde, deniz kıyısında kayalık bir yere gitmişsinizdir; elinizde bir şarap şişesi vardır; ayaklarınız çıplaktır; dalgaları seyretmişsinizdir. Ya da böyle bir şey hayal etmişsinizdir – pek farkı yok nasıl olsa... Boş bulup da birine anlatırsanız – ki başka türlü anlatılmaz – en geç iki gün sonra "Gel!" der, "sana bir sürprizim var." Hâlâ alık alık bakarsınız, ve ayıptır söylemesi, bu yaşa gelmişsinizdir, hâlâ bir şeyler bekler, sürpriz bir şeyler olacak sanarsınız. (Tüm sürprizlerin!.. Sizden çalınanlarla gerçekleştiğini ve yeni bir şeymiş gibi sunulduğunu unutup – size de müstehaktır ya, neyse...) Sizi, sizin kayalığınızdan daha alçak bir kayalığa götürür; elinize daha aşağılık bir şarap verir, ve "Hadi," der, "hadi, mutlu ol."
"But it was moral. Because all aesthetic decisions are moral, really."
"I don't understand," said the boy. "I thought all aesthetic decisions could be completely immoral. What about the cliché of the artist who leaves his wife and children so he can paint? Or Nero playing the harp while Rome burned?"
"Both were moral decisions. Both served a higher good, in the mind of the artist. The conflict lies between the morals of the artist and the morals of society, not between aesthetics and morality: But often this isn't understood; and comes the waste, the tragedy. An artist, stealing paints from a store, for example, imagines himself to have made an inevitable but immoral decision, and then he sees himself as fallen from grace; what follows is despair and petty irresponsibility, as if morality were a great glass world which can be utterly shattered by one act."
"Life with a cheat code isn't life. Our existence isn't something to be engineered or optimized for the avoidance of pain.
That's what it is to be human-the beauty and the pain, each meaningless without the other."
Reklam