Okurum sizin için değil şu kalabalık içerisindeki yalnızlığımı paylaşmak için. Arkadaş edinmeyi severim ama çıkar veya ego üzerine kurulmayanı. Her insan gibi hatalarım var ve bedelini yasıyorum, bundan kime ne ...
Okadar çok sorunsuz olmaya çalışıyoruz ki gerçek sorunlarimizdan kaçmaya uğraşıyoruz ... Oysaki onlar 20 lik dis gibi sana eziyet olmayı beklediğini bilmeksizin yaşamaya zorluyoruz kendimizi ama er yada geç 20 lik disden bile ağrılı bizi bekliyor atlatmasida 20 lik disden daha zor ;)
Yazacak çok şey varda
Ne gerek var şimdi yazmaya ,
Herkes bildiğini okuyor nasıl olsa
Hiç kimseden hiç bir beklentim yok
Dünya bile iki yüzlü değil mi ?
Biri yer yüzü
Diğeri gökyüzü ...
Kendimi güzele ve gerçek değeri olan şeylere adamaya karar verdim. Ondan sonra antika toplamaya başladım. İstanbul’da iki satıcı ile sürekli ilişki halindeyim, Amsterdam’da da bir adamım var. İyi bir parça ellerine geçti mi hemen bildirirler, çünkü sağlam bir alıcıyımdır. İstedikleri ücreti nazlanmadan öderim. Acaba sizin geçerli hayat kurallarınız arasında şu da var mı, parayla satın alınamayacak hiçbir şey yoktur. Ben bunu genel kuralları belleyerek değil, kendi hayat tecrübemle öğrendim. Saygınlık, dostluk, aşk... Fiyatını ödeyebilecek güçteyseniz hepsi sizin olur. Parayla öç alma duygunuzu da doyurursunuz. Ama parasızsanız, yoksul bir ailenin oğlunu bile elde edemezsiniz
Niye ilişki sahibi olmak dan korktuğumu şöyle gözlem yaparak arada hatırlatıyorum kendime , ilişkinin amacı kişilerin birbirine iyi gelmesi birbirini anlamasidir , ilk baş reklamlarla kandırıp da sonradan kabus yada eziyet olmak değil...
Şimdi hayvanlık la suçladığı mız insanlara yada hayvan dan farkımız düşünmek diyen insanlara sesleniyorum BİZ BİR HAYVAN KADAR BİLE OLAMIYORUZ. onların bir denge ve düzeni var diğer ırklara , kendi ırkları na eee nerde kaldı bizim bu DÜŞÜNMEMİZ ...
Gerçi biz düşünce özgürlüğünü başkalarının özgürlüğünü çalmak olarak gören bir ırk olduğumuz için DENGE arayarak APTAL olan ben ölüyorum ....
Hepinize iyi pazarlar yiyin birbirinizi ...