bilge
@cherrycolouredfunk
10 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Vuong'un her ne kadar yazarken -büyük ihtimalle şair olmasindan kaynaklanan- bazen aşırı süslü anlatıma başvurduğunu düşünsem de, gerçekten duygusal ve çok kişisel bir eser ortaya koyduğunu asla inkar edemem. Gerçekten takdir edilesi kendi hayatını bu denli cesurca anlatması ve özellikle de annesine mektubu. Vietnam savaşı kısımları da yine beğendiğim, üzüldüğüm yerlerden oldu. Anneannesi, annesi bir oğlan çocuğunun gözünden çok iyi aktarılmış, okumamın üzerinden aylar geçse dahi bazı cümleleri öyle net hatırlıyorum ki. Annesi tamamiyle iyi bir insan değildi belki, kusurları vardı ama hangimizin yok ki. Bunu düşündürdü hep bana, evet çılgınca şeyler yaptı belki de hiçbir zaman iyi annelik yapamadı ama yine de kalbimi kırdı hikayesi, savaşın insana ne denli etki edebileceği çok çok iyi aktarılmış. Vuong bu kitabı Mitski dinlerken yazmış bir de galiba :) Aşırı duygusallığın nedeni belli oldu. Ama cidden şimdiki aklım olsa Mitski dinleyerek okurdum bu kitabı, sanırım bir 100 kat falan daha fazla üzülürdüm ama olsun
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zaten uzun zamandır bekliyordum çevrilmesini bu kitabın. Ne yazık ki beklentilerimin altında kaldı. Dark academia ve shakespeare aşıkları için biçilmez kaftan orası ayrı. Yani bilmiyorum dark academia türü genel olarak böyle çoğu unsur birbirine benzer ve aynı paralelde ilerliyor o yüzden çok mu yüksek tuttum beklentiyi anlamadım. Katil tahmin edilebilir, bazı sayfalar aşırı uzun ve yorucu. Çeviri oldukça başarılı ve yazar da büyük emek vermiş birçok shakespeare alıntısı yaparak o da belli. Peki neyi sevemedim? Açıkçası bazı olaylar ve karakter motivasyonları bana mantıksız geldi. Çok fazla gizli tarihle bunu karşılaştıran gördüm fakat çok da benzer gelmedi bana ikisi. İki yazarın da ulaşmak istediği şey iki kitapta farklı, ayrıca karakterler bu kitapta biraz daha sevilebilir geldi bana. Karakter sayısı ve genel olarak türden kaynaklanan unsurlar benziyor sadece. bir de kitabı fazla uzun buldum. Neyse ya diyeceğim ama üzüldüm daha fazla beğenirim diye düşünmüştüm :( çok tutkulu bir dark academia okuruysanız seversiniz belki
uzun bir aradan sonra haşhaş savaşı serisinin ikinci kitabını da bitirmiş bulunmaktayım:) son 100 sayfasını soluksuz okudum desem yeridir. şimdi biraz kitaptan bahsetmek istiyorum konusundan ziyade artı eksi yönlerini ele alarak.
uzun bir kitap. yani belki çok çok sıkı bir okursanız ve ben başladığım kitabı asla yarıda bırakmam diyorsaniz kolaylıkla okunabilir ama benim için aynisi geçerli değil. kitap okumayı her zaman seven biri olarak okumaya da uzun bir ara verdikten sonra uzun bir seri okumaya çalışmak, çok akıl kârı bir seçim miydi bilemiyorum. kitabın yarısından fazlası savaşta geçiyor, ilk kitap gibi yarısı akademi yarısı savaş şeklinde değil, bu da bazılarına boğucu gelebilir haklı olarak. karakterler çok fazla, kendimi üstat jiang ile irjah i karıştırırken bile buldum bir ara. hele de ilk kitapla arasına fazla zaman koyarsanız isimleri hatırlama ihtimaliniz çok düşük. neyse ki bunu düşünmüşler de en arkaya iki sayfalık karakterleri özetleyen bilgiler sıkıştırmışlar. gelgelelim kitabı yavaş okumam sevmediğim anlamına gelmiyor bu kitapta karakter dinamikleri daha ön planda hatta bana kalırsa. rin, kitay, venka, nezha harry potter misali 4 lü kardeş kardeş takılsınlar istedim ama olmadı tabii ki :) bu kitapta daha çok nezha nin hikayesine odaklanilmasini sevdim, kitay gerçekten mükemmel bir karakter hala en sevdiğim kesinlikle, venkanin motivasyonunun askerden alınan intikam olması mantikli çünkü ne kadar nefret dolu olduğunu ilk kitapta da gördük, rine gelirsek... seviyorum ama sevmiyorum da gibi, çoğu zaman saç baş yoldurtacak derecede kararlar alıyor. altan in artık adını dahi görmek istemiyorum, zaten sevmedigim bir karakter olmustu ölüp giden adamin bu kitapta neredeyse baş karakterler kadar sahnesi var, şaka gibi. rin ile olan ilişkilerinin böyle bombok
