Cihangir
@chngrx
9 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Hallac'ın hapishanedeyken kaleme aldığı bir not defteri gibi bişey bu kitap. Hani kendi kendinize kısa notlar tutarsınız ve bu kısa notların kriptolarını siz bilirsiniz ya. Sizden başka okuyan biri için anlaşılması çok mümkün olmaz. İşte öyle bir kitap. Anlayabilmek için gayret ettim ama çok başarılı olamadım.
Kitapta en iyi son bölümü anladım. Gizem Bahçesi isimli son bölüm bana çok faydalı oldu. O bölümde Hallac'ta ilginç bir seviye olduğu hissine kapıldım. Hele ki şu cümlesi aklıma çivi gibi çakıldı. '' BELİRSİZLİK ERMİŞİN İŞARETİ, BİLGİSİZLİKTE ONUN YÖNTEMİDİR'' İşte bu cümlenin özellikle ikinci kısmı benimde içselleştirmeye başladığım bir bir yöntemi perçinledi.
Kitap çok kısa ve anlaşılması zor. Aynı kitabın Yaşar Nuri Öztürk tarafından çözümlendiği iddaa edilen açıklamalı izahına da göz gezdirdim ama bana göre hiçbirşeyi açıklayamamış o kitap. Aksine daha bile kafa karıştırmış.
Öte yandan, kitabın yazarı her nedense Yezidilik gibi bir akıma ait görüşleride Hallacın anlatısı bittikten sonra eklemiş. O kısım herkes tarafından eleştirilmiş ve bencede saçma olmuş.
Göğün kapısını, gaybın anahtarını arayanlar için çekici bir kitap belki ama dar ve kapalı anlatımı nedeni ile pek çıkarım yapılamayacak bir kitap.
Puan vermedi
Bir büyüğün, küçüklere yazdığı basit anlatımlı bir kitap. Büyüklerinde, sanki küçük bir çocuğun aklından çıkmış gibi şaşırdıkları bir kitap. Nasıl bir yerden bitme boyundan büyük bir cümle edince şaşırılır, aynen öyle bir ilizyona sebep olmuş bir kitap. İddaa ediyorum, aynı kitabı, aynı yazar, çok daha edebi ve bilimsel bir dil ile büyükler için yazsaydı, bu kitap bu ilgiyi görmezdi.
Demek ki, egomuza değmeyen şeyler bizim için güzel görünmekteler. Bu kitap, bir çocuğun hizasından kaleme alındığı için, büyüklerin egosuna hiç temas etmeden, doğrudan dimağa ulaşıyor. Demek ki egosuz şekilde gözlemlenebilen dünya olduğundan daha güzel ve kıymetli oluyor. Bence bu kitaptan asıl alınacak ders bu olsa gerek.
Kitabın içeriğine gelince:
Okunmaya değer hoş bir kitap. Yukarıdaki ilizyona ben çok kapılmadım ama yinede hoş bir kitap. Ancak mevcut övgü ve ilgi biraz fazla olmuş. Ölçekli bir anlatım yapılmış. Yaşam ve yaşamın içindeki çok tekrar eden olaylar modellenmiş, çocuksulaştırılmış, basitleştirilmiş ve anlatım böyle yapılmış.
Doğrusu, kitabı yorumlamaya çok üşeniyorum. Sanırım biraz takıntılıyım. Kitabın içeriğinden çok, kitabın aldığı ilgiye doğru yorum yapasım geliyor. Bu gibi şeyleri önemsiyorum. Lakin, bu gibi şeyler çoğu insan tarafından fazla önemsenmiyor. O nedenle bir ikilem hissediyorum ve yazmak istediklerimi, diğer yanım susturuyor. Bu nedenle çok kısaca geçeceğim.
Hoş kitap ama bu ilgi ve övgünün kitabı değil. Aşk ve aşka dair duyguların ifşasını yapabilecek kalibrede bir yazar S.Ali. Lakin, bence aşkın derinliğinin kapısında kalmış bir kitap. Hani birşeyin derininin de derinine inersin ya, bu kitap o eşiği geçememiş. Demek istediğim Raif Bey'in kalbinin içine tam girememiş. Bir çerveve olarak yaşananlar anlatılmış. Anlatılırkende, aşkın kimyasını ve dışavurumunu da kotaracak bir dile sahip olduğunu kıyısından hissettirebilmiş S.Ali. İşte o kıyıya kadar dahi gelmesi bu başarıya yetmiş. / Sonrası bence sürü pskolojisi.
Kırık kalpler sendromu diye gerçek bir sendrom var. Raif bey'in öğrendiği gerçek üzerine ölümü basit bir edebi söz sanatı değil. İnsana dair, derin bir gerçeğin vucut buluşu. İşte aşkın derin yüzüne mezar çok yakındır. Kişi o mezara yaklaştığında, bir kalpte neler olur, bir ruh nasıl aşkın elinde savrulur, perişan olur kısmı kitapta yok. Bu derin yüzün içinden geçen herkes için kitap eksiktir. O eşiğe varmayanlar için kitap hoş olabilir. Lakin bence kitabın yarıdan çoğu eksik. Başladığı yerde bitmiş. Asıl kitap, bu kitabın son kısmında başlamalıydı. Olaylar örgüsünün Raif Bey'i getirdiği noktada, Raif beyin ruhunun ellerini yaşamdan bırakması anında, tam mezarla yüz yüze gelinen ölüme kendini bırakışta bir ruhta neler olur ? Orası neresidir ? İşte orada bitmiş. Koca bir anlatı eksik kalmış.
Reklam