Yaratıcı bir tutkuyla kendini bir işe vermiş, her geçen gün güzelleştirmiş, rüzgarın önüne savurduğu her parlak tüyü tutup bir köşesine iliştirmişti. Bir adamın ıssız kalbinde biriktireceklerinin büyüklüğüyle hiçbir yangın, hiçbir yenilik baş edemez.
Gözümün önünde iki durumdan geçmiş, üçüncüsüne girmişti. Utanmasından ve saçma sapan sevincinden sonra, onun varlığına hayret içinde kıvranıyordu şimdi. Bu düşünce yıllardır kafasındaydı, en başından en sonuna hayalini kurmuştu ve artık tabiri caizse kırılma noktasını gelmiş de geçmişti. Şimdi tepkisi, zembereğinden boşanan saate benziyordu.