Cihat Çelebi
@chtclb
Coğrafya kaderdir.
Giderdin dedim
Gittin ve gittiğin kırk gece sana uyudum
Aklım ödünç
Ellerim yanlış
Dedim benim seninle kırk kere fotoğrafım var
Senin bunda kırk kere haberin yok
Dedim ve uyandım!
Başkasının sesiyle devam ettim dünyaya
Seyyidhan Kömürcü ~ Kış Kahrı
Reklam
Bir Ayçiçeğinin Taşınması Gibi Başka Güneşlere1000Kitap
...
Yolda ve yol bitip de varınca hep bir yerlerine bakılır çocuğun. Kılığına, kıyafetine. Yazdığı eline, konuştuğu diline. Dişlerine. Ellerine. Ayaklarına. Dişlerini geçirir dokuz yaşında çocuk ellerine ayaklarına. Bunu görmezler. Nereden geldi ki bu derler. Niye geldi ki derler
Gitsin derler.
Dünyanın ne kadarı sizin. Ben ne kadarına gömülebilirim?
...
Çocuklar alın yarasıdır analarının. Dokuz yaşında bir çocuk. Mezarlık girişinde. Kalın bir ip bulur. Ondan kendisine kolye yapar. Kolyenin ucuna dünyayı takar.
Güray Süngü
Sayfa 18
Çocuktum. Anneme; “Ağaca çıkacağım, yardım et.” dedim. "Başkasının çıkardığı yerden inemezsin, düşersin.” dedi.
Bunu hiç unutmadım. Ne kadar doğru olduğunu büyüyünce anladım.
Ali Şeriati
