jon snow
@chungkingexpress
Hacettepe Üniversitesi
İstanbul
17 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Alkolik bir baba..Ve hayatı sadece okuduğu romanlardan ibaret sanan, hayatı boyunca yaptığı kötü evliliğin mutsuzluğunu ve kederini yaşayacak çekingen, narin,kırılgan bir katolik anne...4 çocuğu onun kanatları altında.Hayatı boyunca mutsuz kalacağını bilmesine rağmen ailesi için çırpınıyor.O çocukların en büyüğü Jean-Louis kahraman annesinin bir portresini sunuyor.
Sade, şiirsel ve sarsıcı...
Reklam
Aylak Adam
İçinde bulunduğu toplumdan soyutlanmış, kendine belli bir yer bulamamış hatta ne ironiktir net bir ismi dahi olmayan kentli bir aylak adamın kendi tutamağını arayış sürecidir bu kitap.
Çocukluğundaki yaşanmışlıkların izleri daha sonraları benliğine, bilinçaltına yerleşmiş; dürtüler oluşturmuş ve aylak adamı daha fazla düşünmeye itmiştir.
Aylak dolaşıp düşündükçe toplumdaki değerleri sorgulamış ve bu değerlerdeki ikiyüzlülüğü ve sahteliğin farkına varıp bunca gülünçlük arasındaki gülünç olmayan tek tutamağı aramıştır: "Gerçek Sevgiyi".
Gerçek sevgi bir kadındır.Birbirine yeteceği, onunla birlik düşünen, duyan, seven bir kadın..
Kendimi de aylak bir adam olarak gördüğümden midir, yoksa ben de her şeyden ve herkesten soyutlanmak istediğimden midir bilinmez, bu kitap bende büyük bir boşluk ve içimde tarifsiz bir rahatsızlık yarattı.Aylak Adam'ın şu sözleri daha anlamlı katacaktır hislerimi: "Hem ne kolay rahatlıyorsunuz.İçinizde boşluklar yok.Neden ben de sizin gibi olamıyorum? Bir ben miyim düşünen?Bir ben miyim yalnız?"
Maksim Gorki-Çocukluğum
SPOİLER DEĞİL İPUÇLARI BARINDIRIR.
Henüz 5 yaşında neredeyse hakkında hiçbir şey hatırlamadığı babası Maksim'in ölümüyle(kitabın ilk sayfası bu spoiler değil) başlıyor Aleksey'in serüveni.Nijnide sert, acımasız bir dedenin evinde yetim kalmış bir çocuğun dramatik hayatı ne güzel ve akıcı anlatılmış.Dul kalmış, güçsüz ve ailesiyle sürekli çatışma yaşayan gururlu annesinden beklediği korumayı ve sevgiyi ninesinde buluyor neyseki Aleksey Peşkov.Kendi ifadesiyle ninesinden kök salan Aleksey, onun sevgisi ve himayesiyle hayata tutunuyor.
Aleksey, bir çocuğun gözünden sadece kendi ailesinin değil; aynı zamanda tipik bir Rus ailesinin de portresini çiziyor.Üstelik renkleri ve fırça darbeleri gerçeklerle yoğrulmuş bir portre.Bu kısım oldukça kritik bana göre..
Son olarak Aleksey serinin devamına yönelik bazı ipuçları da vermektedir.Acı, hüzün, korku, yalnızlık ve dahi nice karamsarlıkla yoğrulan bu çocukluğun ileride ona göğsünde ve düşüncelerinde çelik birer zırh olacağını düşünüyorum ki Aleksey'in 'Horoşeyo Delo' ile olan dostluğu da buna çok büyük bir işaret.Çünkü o kendi ülkelerinde bir yabancı gibi yaşayan ama aslında o ülkenin en iyileri olan binlerce insandan biridir.Aleksey bunun farkındaydı elbet, tıpkı bir 'Kaşirin' değil bir 'Peşkov' olduğunun bilincinde olduğu gibi...