Hatice Uzun

Evler,artık karanlık kuyulara benziyordu.Herkes kendi kuyusunun içinde yaşamaya alışmıştı.Işıktan,sesten korkar olmuşlardı.Herkes kendine bir zaman bulmuş ve o zamanın içine saklanmıştı.
Sayfa 34·Kitabı okuyor
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Pek bilmezsiniz ama eski evler hüzünlüdür,yorgundur...Eski evler,hep bayram çocuklarının gelmesini bekleyen ihtiyarlar gibidir.Onların da bir ruhu vardır sanki.Beklerler...Hep beklerler.Biri gelsin,kapıları açsın,pencereleri açarak odaları havalandırsın,küflenmeye yüz tutmuş eşyaların tozunu alsın,mutfakta bırakılmış birkaç bulaşığı yıkasın, çatıda eski kiremitler gibi yorulmuş radyonun düğmesini çevirip tüm odaları geçmiş zamanların müzikleriyle doldursun...
Sayfa 35·Kitabı okuyor
"Sevgili Dr. Tenma,bana bakın!Bana bakın!İçimdeki canavar büyüdükçe büyüyor!"
Alıntı
Peki bu dünyaya gelişi, Bomboş yaşayıp yok olmak için miydi lüzumsuzca?
Şiir
İşte bağladın kollarını tabutta Dünyanın patırtısını, Tüm mücadelelerini, bütün ayrılıklarını, Ve tüm özlemlerini yeryüzünün, birakarak ardında! Hayat okyanusundaki saf incinin Peşine düşen zavallı, sen; Sen de boş bir keder içinde solup gittin, Kurbanı olarak bu talihsiz rüyanın!
Şiir