ortadoğu'da canlı bombalar gördüm. havaya uçan insanlar. linçi tersine çevirenler! kalabalık tarafından linç edilmeyen, kalabalığı linç eden o yalnız bombaları gördüm. sonra da happy slapping peşinde koşan ingiliz bir çocuğun, ensesine tokat attığı anda patlayan bir canlı bombaya denk düşüp öldüğünü düşündüm ve güldüm. bazı oyunların bazı ülkelerde asla oynanamayacağını gördüm.
biliyor musun hiç bu kadar yalnız hissetmiyordum kendimi. bence bilmiyorsun çünkü bilsen gelirdin. gelirdin gibi geliyor, peki ne zaman bilirsin?
biliyor musun… belki de bilmiyorsun ama merak etme, benim de bilmediğim o kadar şey var ki.
misal, bu satırları yazdığım kişi kim bilmiyorum. olsun, benim gibi bilmeyen çok kişi var.