Rastgele seçtiğim hiçbir ön bilgim olmayan bu kitap bana beklediğimden fazlasını verdi.
Gerçeklikle sürrealizmin iç içe geçtiği dolu dolu bir hikaye. Farklı kollardan ilerleyerek bir ailenin dört kuşağı yaşadıkları anlatılıyor.
Kitabın yazarı Eka Kurmiawan kesinlikle bu kitabın Endonezya tarihi ile ilgisi olmadığını belirtse de tabii ki bu dört kuşağın yaşamı içinde ülke tarihi ile de haşır neşir oluyoruz.
Anlatımı akıcı, karakterler çok başarılı. Bazı bölümleri benim için gerilim dolu olsa da Anlatımını , epik dilini hem gerçek hem masalın iç içe geçmesini çok beğendim.
Arka kapakta şöyle bir yorum var “ Marquez ile Rushdie’nin edebi çoçuğu.” Bu benzetmeye sonuna kadar katılıyorum.
Kitap severlere tavsiye edeceğim bir kitap.