"Eğer etnik topluluklar veya onları oluşturan bireyler ortak bir mit çevresinde kenetlenmiş, onu sahiplenmiş, ortak bir sembol yaratmış veya atalarından tevarüs etmiş ve onun için ölümü göze alabilmişlerse artık ulus yoluna girmişlerdir."
Yorgun Savaşçı Kemal Tahir'in okuduğum ilk kitabı idi. Dolayısı ile heyecanla başladım. Fakat bazı yerlerde romandan keyif alamadığımı söylemeliyim. Çünkü Kemal Tahir diyaloglarda çok fazla bilgi vermiş. Bu da romanın sanat yönünü zayıflatmış gibi geldi. Bir de bu olay bana Tanzimat romanlarını hatırlattı. Yazar, romanı bırakıp dönem hakkında bilgi vermeye başlıyordu. Kemal Tahir böyle yapmamış tabii fakat karakterleri konuştururken dönem ile ilgili bilgi verme olayı beni biraz yordu. Fakat bunun haricinde roman gayet keyifliydi. Özellikle romandaki "eşkıya eleştirisi" bana çok haklı ve doğru geldi. Bundan dolayı okunması gerektiğini düşünüyorum.