Çilem
@cilem84
Okur-Yazar
İmzalı kitap için bana ulaşabilirsiniz.
Hikayeler bölümünden diğer yazımlarımı okuyabilirsiniz.
Şu anda okuduğu kitap
Olmadı be!
Nasıl anlatsam, havada gibiydim hep. Bastığım bir toprak, tutunduğum bir dal, yaslandığım bir duvar yoktu. Anneme yaslanmaya çalışıyordum, babama değil, inadına anneme yaslanmaya çalışıyordum. Ona tutunamayınca hiçbir yere sığamıyordum. Yersiz yurtsuz yaşadım ömrüm boyunca. Kendim tutunamayınca kimsenin bana tutunmasına da izin veremedim. Olmadı.
Reklam
Kaçmayı daha kolay buldum. Her şeyden, herkesten kaçmanın soluklanacak bir durağı var, ama kendinden kaçıyorsan durmadan kaçıyorsun, durduğun, dinlendiğin bir an bile olmuyor. Şunca senedir yaptığım bundan başka bir şey değildi. Kendimi yarım hissediyordum. Yarım yamalak... Bu yarımlığı hatırlamamak için üstünü örtüyordum kendimin. Görünmez olana kadar.
İnsan böyle bir şey. Nerede, hangi yaşta olursa olsun, kabuğunu kırıp içine baksan içi cılk yara. Yarasız, dertsiz, sırsız insan yok da, işte kimisi üstünü iyi örtüyor. Ben de örttüm. O kadar kapattım ki, kendim bile sormadım kendime.
Nurten'ime bak benim. Babası döve döve sakat bırakmış yavrumu. Bu kızın hiç mi derdi yok, hiç mi ağrına gitmedi aksamak, hiç mi isyan etmedi içinden, nasıl öğrendi içindeki isyanı susturmayı, nasıl kabullendi? Nasıl affedecek
şimdi babasını? Affetmesin isterse, nasıl aksayacak şimdi eskisi gibi.
Reklam