Ben Kirke, Yunan mitolojisindeki büyücü tanrıça Kirke’nin (Circe) bakış açısından anlatılan bir yeniden yorumdur. Titan Helios’un kızı olan Kirke, ölümlü olmadığını fark ettikçe diğer tanrılardan farklılaştığı için yalnızlaşır ve bu durum onu büyücülüğe yönlendirir. Güçlerini keşfettikçe tanrılar tarafından tehlikeli görülür ve sonunda ıssız Aiaia adasına sürgün edilir.
Sürgünde Kirke, Hermes, Daidalos ve özellikle Odysseus gibi birçok mitolojik figürle karşılaşır. Zamanla hem büyüde ustalaşır hem de kendi kimliğini ve gücünü kabul etmeyi öğrenir. Roman, mitolojik olayları yeniden yorumlayarak özgür irade, yalnızlık, güç ve dönüşüm temalarını Kirke’nin iç dünyası üzerinden işler. Madeline Miller bu hikâyede klasik mitleri modern ve psikolojik bir bakışla yeniden kurar.
“Beni olduğum gibi gören ilk kişiydin…”1000Kitap
Mitolojide çoğu zaman “kötü cadı” olarak anlatılan bir karakterin kendi sesini bulma ve kendini yeniden yaratma hikâyesi.
Kirke; ne babası Helios kadar görkemli ne de diğer tanrılar kadar acımasız. Ait olmadığı bir dünyada dışlanmışken, sürgün edildiği Aiaia adası onun için bir ceza değil, bir dönüşüm alanına dönüşüyor. Burada büyüsünü, doğayı ve en önemlisi kendi gücünü keşfediyor. Gelen gemilere kapısını açarken adaletini kendi belirliyor; hatalarından kaçmak yerine onlarla yaşamayı öğreniyor.
Scylla’ya yaptığının yükünü yıllarca taşıması, onu diğer tanrılardan ayıran en insani yanı. Aşkı, kaybı ve anneliği deneyimlerken Kirke’nin asıl büyüsünün başkalarını dönüştürmek değil, kendi kaderini seçme cesareti olduğunu görüyoruz.
Kısacası bu kitap, bir cadının değil; kendi yolunu çizen güçlü bir kadının hikâyesi.
Reklam
6/10
Beğendi
·2026 16. kitabı
Roman antik Yunan mitolojisinin ünlü karakteri Kirke’nin (Circe) kendi bakış açısından yeniden anlatımıdır. Homeros’un Odysseia’sında yan karakter olarak geçen Cadı Kirke’nin hikâyesi bu kez onun ağzından derinlemesine işlenir. Kitap, tanrılarla, ölümlülerle, güç, aşk, yalnızlık ve kimlik arayışının bir kadının gözünden epik bir anlatısıdır.
1. Kirke’nin Doğuşu ve Ailesi
Kirke, güneş tanrısı Helios ve deniz su perisi Perseis’in kızıdır.
Doğduğunda ne babası kadar güçlü ne annesi kadar çekici olduğu için ailesi tarafından küçümsenir ve dışlanır.
Kardeşleri Pasiphae ve Perses tarafından sık sık alay edilir, neredeyse hiç sevgi görmez.
2. Güçlerini Keşfetmesi
Küçük yaşta Titan Prometheus ile karşılaşır; ona merhamet gösterir ve bu olay Kirke’ye insanlara ve farklı bir bakış açısına dair ilk ilgiyi verir.
Kardeşi Aeëtes, Kirke’ye topraktan büyülü “pharmaka” (büyüsel bitkiler) olduğunu öğretir. Bu, Kirke’nin kendi büyü yeteneklerinin temelini oluşturur.
İlk ciddi büyüsünü, tanrı olmasını istediği balıkçı Glaucos’a uygular; onu tanrı haline getirir. Ancak Glaucos, bir deniz nymfi olan Scylla ile ilişki kurunca Kirke’nin kıskançlığı onu daha sonra bir canavara dönüştürür.
3. Sürgün – Aiaia Adası
Kirke büyü yaptığını itiraf edince, tanrılar tarafından ölümsüz ve gözden uzak bir yer olan Aiaia Adası’na sürgün edilir.
Burada yalnız başına yaşarken büyücülük yeteneklerini geliştirir, doğal dünyayla konuşmayı öğrenir ve kendi iç gücünü keşfeder.
Bir aslanı evcilleştirir, bitkilerle daha derin bağlantı kurar; sadece güç kullanmayı değil, kendi varlığını anlamayı öğrenir.
4. Ziyaretçiler ve Karanlık Anlar
Adasına gelen gemilerden ilkinde, gemi adamlarının kötü niyetli davranışı yüzünden Kirke onları domuzlara dönüştürür, bu efsanevi olay romanın en bilinen bölümüdür.
Bir
Ben Kirke
Kirke güçlü bir tanrının çocuğudur fakat insan gibi sesi olması güçleri olmaması gibi özellikleriyle herkes tarafından dışlanır. Bir balıkçıya aşık olur ve onu büyüyle tanrı yapar. Adam Skylla’ya aşık olur. Kirke Skylla’yı canavar yapar. Tanrılar Kirke’ye ceza verir ve sürgüne gönderilir. Orada büyü yapmayı öğrenir. Odesseus ‘tan çocuğu olur. Daha sonra diğer maceralarını okuruz.
Kitap çok akmadı benim için belli bir süre sonra sıkıldığımı hissettim.
Dünya bir illüzyon
Dunya, ne binlerce yil yasamis olan tanrilari, nede 20 lerinde olmus genc savascilari memnun edemiyor. Dunya, dunyaligini yapiyor. Hic kimseyi, memnun etmiyor.
Circe ye buyuk bir heycanla baslamadim, okulda islediğimizde zaten sadece ustun koru ve normal bir buyucu olarak anlatilmisti bize, sadece oddisseus a olumsuzlugu teklif eden bir buyucu.
Circe kotu biri olmaya zorlandi.
Romandakı Kirke (Madeline Miller-in “Circe” romanındakı) obrazını tək kəlmə ilə izah etsəm, məncə ən uyğun söz “tənhalıq” olar.
Çünki o, gücünə və sehrinə baxmayaraq, daim insanlardan və tanrılardan kənarda, öz dünyasında, həm məcburi, həm də seçilmiş bir təklik içində yaşayır.
Reklam
Reklam